abominacyjny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌabɔ̃mʲĩnaˈʦ̑ɨjnɨ], AS: [abõmʹĩnacyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) książk. obrzydliwy, wstrętny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Od początku do końca jest więc taki samabominacyjny i oble­śny, czyniąc z własnych komplek­sów oręż przeciw światu[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć abominacyjny charakter
synonimy:
(1.1) budzący odrazę, obrzydliwy, odrażający, wstrętny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abominacja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. abominacja + -ny
uwagi:
tłumaczenia:
  • hiszpański: (1.1) abominable
  • nowogrecki: (1.1) αποτρόπαιος
źródła:
  1. Janusz R. Kowalczyk, Suedama, „Rzeczpospolita” nr 30, 5 lutego 2002; dostęp: 15 września 2021.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.