Ugra (język polski)

Ugra (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydrol. rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi; zob. też Ugra w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Ugra	Ugry
dopełniacz	Ugry[1]	Ugr
celownik	Ugrze	Ugrom
biernik	Ugrę	Ugry
narzędnik	Ugrą	Ugrami
miejscownik	Ugrze	Ugrach
wołacz	Ugro	Ugry

przykłady:

(1.1) Za symboliczny koniec panowania tatarskiego na Rusi przyjmuje się rok 1480, kiedy książę Moskwy Iwan III Srogi odmówił płacenia daniny Tatarom, a chan Złotej Ordy Ahmed nie zdecydował się na zaatakowanie stojących nad Ugrą sił moskiewskich^[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) źródło / bieg / koryto / (prawy / lewy) dopływ / ramię / dorzecze / dolina / wody / nurt / płycizna / zakręt / zakole / brzeg / dno / odnoga / ujście / głębokość / szerokość Ugry • nad Ugrą • Ugra wypływa / płynie / wije się / meandruje / kieruje się / niesie wody / przybiera / wylewa / zatapia / opada / nawadnia / odwadnia / wysycha / przepływa / opływa / dopływa / wpływa • na prawym / na lewym brzegu / u źródeł / u ujścia Ugry • pływać / płynąć Ugrą

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) rzeka

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. ugryjski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Угра
• czeski: (1.1) Ugra
• francuski: (1.1) Ougra
• kataloński: (1.1) Ugrà
• litewski: (1.1) Ugra
• niemiecki: (1.1) Ugra
• rosyjski: (1.1) Угра ż
• ukraiński: (1.1) Угра ż
• włoski: (1.1) Ugra

źródła: