Marcinowy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik dzierżawczy
- (1.1) przest. gw. należący do Marcina
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik Marcinowy Marcinowa Marcinowe Marcinowi Marcinowe dopełniacz Marcinowego Marcinowej Marcinowego Marcinowych celownik Marcinowemu Marcinowej Marcinowemu Marcinowym biernik Marcinowego Marcinowy Marcinową Marcinowe Marcinowych Marcinowe narzędnik Marcinowym Marcinową Marcinowym Marcinowymi miejscownik Marcinowym Marcinowej Marcinowym Marcinowych wołacz Marcinowy Marcinowa Marcinowe Marcinowi Marcinowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) W Marcinowym sadzie rosną dorodne jabłonie i grusze oraz rosochate orzechy.
- (1.1) Marcinowa cukiernia słynie z pysznych rogali świętomarcińskich.
- (1.1) Na skraju Marcinowego gospodarstwa stoi przydrożna figura św. Marcina.
- (1.1) Marcinowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Marcinowy brat / ojciec • Marcinowy dom / ogród / sad • Marcinowy traktor • Marcinowa matka / żona • Marcinowa chata / cukiernia / zagroda • Marcinowa koszula • Marcinowe gospodarstwo / pole • Marcinowe bydło • Marcinowi synowie • Marcinowe córki
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Marcin mos, Marcinek mos, Marcisz mos, marcinek mrz, Marcinowa ż, Marcinów mrz, Marcinowice nmos, Marciszów mrz, Martyna ż, Martynka ż, Marek mos, Mareczek mos
- przym. Marcinkowy, Marciszowy, Martynin, Martynowy, Martynkin, Martynkowy, marcinkowy, marciński
- związki frazeologiczne:
- przysłowia: gdy Marcinowa gęś po lodzie, będzie Boże Narodzenie po wodzie • Marcinowa gąska – zimowy prorok • Marcinowa pogoda mrozów zimie doda • Marcinowe żytko – diabła warte wszytko • jak pierś z Marcinowej gęsi sina, to będzie sroga zima, a jak biała – to nie będzie statkowała / pierś z Marcinowej gęsi jeśli biała, to zima dobrze będzie statkowała
- etymologia:
- (1.1) pol. Marcin + -owy[1][2]
- uwagi:
- (1.1) Przymiotnik utworzony od imienia własnego, odpowiadający na pytanie czyj?, zakończony na -owy, odnoszący się do właściciela, autora, twórcy itp. piszemy wielką literą[3].
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) Martinův m
- słowacki: (1.1) Martinov m
- źródła:
- ↑
Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia językowa PWN.
- ↑ Hasło „Przymiotniki dzierżawcze” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.