Marcinek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [marʲˈʨ̑ĩnɛk], AS: [marʹćĩnek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) zdrobn. od: Marcin
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (2.1) geogr. toponim, osada w Polsce, w gminie Margocin; zob. też Marcinek (województwo wielkopolskie) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Marcinek Marcinkowie dopełniacz Marcinka Marcinków celownik Marcinkowi Marcinkom biernik Marcinka Marcinków narzędnik Marcinkiem Marcinkami miejscownik Marcinku Marcinkach wołacz Marcinku Marcinkowie - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Marcinek Marcinki dopełniacz Marcinka Marcinków celownik Marcinkowi Marcinkom biernik Marcinek Marcinki narzędnik Marcinkiem Marcinkami miejscownik Marcinku Marcinkach wołacz Marcinku Marcinki - przykłady:
- (1.1) Marcinek przyniósł dziś duży biały parasol do przedszkola.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Marcin m, marcinek m
- przym. Marcinowy, marcinkowy, marciński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. Marcin + -ek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: Marcin
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.