Kurówka (język polski)

Kurówka (1.1)

wymowa:

IPA: [kuˈrufka], AS: [kurufka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polska rzeka przepływająca przez Lubelszczyznę; zob. też Kurówka (dopływ Wisły) w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Kurówka
dopełniacz	Kurówki
celownik	Kurówce
biernik	Kurówkę
narzędnik	Kurówką
miejscownik	Kurówce
wołacz	Kurówko

przykłady:

(1.1) Kurówka ma długość około 50 kilometrów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) źródło / bieg / koryto / (prawy / lewy) dopływ / ramię / dorzecze / dolina / wody / nurt / płycizna / zakręt / zakole / brzeg / dno / odnoga / ujście / głębokość / szerokość Kurówki • nad Kurówką • Kurówka wypływa / płynie / wije się / meandruje / kieruje się / niesie wody / przybiera / wylewa / zatapia / opada / nawadnia / odwadnia / wysycha / przepływa / opływa / dopływa / wpływa • na prawym / na lewym brzegu / u źródeł / u ujścia Kurówki • pływać / płynąć Kurówką

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Kurów

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) Kurów

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Кураўка ż
• bułgarski: (1.1) Куровка ż
• rosyjski: (1.1) Куровка ż
• ukraiński: (1.1) Куровка ż, Курувка ż, Курівка ż

źródła: