Eris (język polski)

Eris (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈɛrʲis], AS: [erʹis], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. gr. bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią; zob. też Eris w Wikipedii

(1.2) astr. planeta karłowata o numerze katalogowym 136199; zob. też (136199) Eris w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2) nieodm., blm^[1],

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Eris	Eris
dopełniacz	Eris	Eris
celownik	Eris	Eris
biernik	Eris	Eris
narzędnik	Eris	Eris
miejscownik	Eris	Eris
wołacz	Eris	Eris

przykłady:

(1.1) Podczas wesela Peleusa i Tetydy zawistna i swarliwa Eris rzuciła między boginie jabłko niezgody, które stało się przyczyną sądu Parysa.

(1.2) Eris porusza się w obszarze poza orbitą Neptuna.

składnia:

kolokacje:

(1.1) bogini Eris • kłótliwa / swarliwa / zawistna Eris • atrybut / wyobrażenie Eris

(1.2) planeta karłowata Eris • Eris krąży / porusza się

synonimy:

(1.1) war. rzad. Eryda; rzad. Niezgoda; Dyskordia

(1.2) symbol. ⯰

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.2) Układ Słoneczny

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. erystyka ż, erysta mos, erystyk mos, erystka ż, erystyczność ż

war. rzad. Eryda ż

przym. eryzyjski, erystyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. Ἔρις (Eris) < gr. ἔρις (eris) → spór, kłótnia^[2]

(1.2) od (1.1)

uwagi:

(1.1) por. Eryda • Dyskordia • Niezgoda; zobacz też: Ares • Dejmos • Enyo • Fobos • Indeks:Polski - Mitologia grecka

(1.2) zobacz też: Ceres • Pluton • Haumea • Makemake • Indeks:Polski - Astronomia • Indeks:Polski - Indeks terminów astronomicznych

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Eris; (1.2) Eris
• czeski: (1.1) Eris ż; (1.2) Eris ż
• esperanto: (1.2) Eriso
• francuski: (1.1) Éris; (1.2) Éris
• hiszpański: (1.1) Eris; (1.2) Eris
• kataloński: (1.2) Eris
• litewski: (1.1) Eridė
• łaciński: (1.1) Eris ż, Discordia ż; (1.2) Eris ż
• niemiecki: (1.1) Eris ż; (1.2) Eris m
• nowogrecki: (1.1) Έρις ż, Έριδα ż; (1.2) Έρις, Έριδα
• rosyjski: (1.1) Эри́да; (1.2) Эрида
• słowacki: (1.1) Eris ż; (1.2) Eris ż
• starogrecki: (1.1) Ἔρις ż
• węgierski: (1.1) Erisz; (1.2) Erisz
• włoski: (1.1) Eris ż; (1.2) Eris m

źródła:

Eris (język albański)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Eris (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˈɪəɹɪs/

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) mit. gr. Eris

(1.2) astr. Eris

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.2) zobacz też: Indeks:Angielski - Astronomia

źródła:

Eris (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. gr. Eris

(1.2) astr. Eris

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. Eridin

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. Ἔρις (eris) < gr. ἔρις (eris) → spór, kłótnia

(1.2) od (1.1)

uwagi:

(1.2) zobacz też: Indeks:Czeski - Astronomia

źródła:

Eris (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈe.ɾis]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. gr. Eris

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(2.1) astr. Eris^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(2.1) zobacz też: Indeks:Hiszpański - Astronomia

źródła:

Eris (język kataloński)

Eris (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) astr. Eris

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Kataloński - Astronomia

źródła:

Eris (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) mit. gr. Eris

(1.2) astr. Eris

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.2) zobacz też: Indeks:Łaciński - Astronomia

źródła:

Eris (język niemiecki)

wymowa:

lp IPA: [ɛɹɪs] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. gr. Eris

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(2.1) astr. Eris

odmiana:

(1.1) blm

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	(die)[1][2] Eris
dopełniacz	(der) Eris Eris'
celownik	(der) Eris
biernik	(die) Eris

(2.1)^[3]blm

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	der Eris
dopełniacz	des Eris
celownik	dem Eris
biernik	den Eris

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) Erisapfel

synonimy:

(1.1) Göttin der Zwietracht

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(2.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Astronomia

źródła:

Eris (język włoski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. gr. Eris

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(2.1) astr. Eris

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(2.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Astronomia

źródła: