spór (język polski)

wymowa:

IPA: [spur], AS: [spur]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) różnica zdań, stanowisk, interesów

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	spór	spory
dopełniacz	sporu	sporów
celownik	sporowi	sporom
biernik	spór	spory
narzędnik	sporem	sporami
miejscownik	sporze	sporach
wołacz	sporze	spory

przykłady:

(1.1) W Polskim Czerwonym Krzyżu działa Sąd Organizacyjny, który […] rozstrzyga spory między członkami, pomiędzy organami, a także spory członków PCK z organami PCK […]^[1]

składnia:

kolokacje:

(1.1) spór zbiorowy

synonimy:

(1.1) sprzeczka, zatarg, kłótnia, polemika, dyskusja, przest. dysputa, dysputacja, swary

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. sporny

czas. spierać się

przysł. bezspornie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) argument, controversy, conflict
• arabski: (1.1) جدل, خصومة
• białoruski: (1.1) спрэчка ż
• bułgarski: (1.1) спор m
• duński: (1.1) tvist w, tvistighed w, uenighed w, uoverensstemmelse w, modsætningsforhold n
• esperanto: (1.1) disputo
• francuski: (1.1) dispute ż, controverse ż, litige m
• hiszpański: (1.1) disputa ż, controversia ż, litigio m
• interlingua: (1.1) contention, contestation, controversia
• japoński: (1.1) 紛争 (ふんそう, funsō)
• jidysz: (1.1) מחלוקת n (machlojkes), מחלוקה ż (machlojke)
• kataloński: (1.1) diferència ż
• kornijski: (1.1) bresel ż
• łaciński: (1.1) controversia
• niemiecki: (1.1) Zwist m
• norweski (bokmål): (1.1) tvist m
• norweski (nynorsk): (1.1) tvist m
• nowogrecki: (1.1) διένεξη ż, διαφωνία ż
• rosyjski: (1.1) спор m
• rumuński: (1.1) conflict n
• slovio: (1.1) spor (спор)
• szwedzki: (1.1) tvist w
• ukraiński: (1.1) спір m
• wilamowski: (1.1) śtrajt
• włoski: (1.1) alterco m, contrasto m, diverbio m, polemica ż, contesa ż, tenzone ż, schermaglia ż

źródła: