Sylvano Bussotti

Sylvano Bussotti podczas koncertu we Florencji (w środku)
Data i miejsce urodzenia

1 października 1931
Florencja

Pochodzenie

włoskie

Data i miejsce śmierci

19 września 2021
Mediolan

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna

Zawód

kompozytor, malarz, reżyser

Odznaczenia
Strona internetowa

Sylvano Bussotti (ur. 1 października 1931 we Florencji, zm. 19 września 2021 w Mediolanie) – włoski kompozytor, malarz i reżyser.

Życiorys

W latach 1940–1948 studiował w Conservatorio Luigi Cherubini we Florencji, gdzie uczył się teorii u Roberto Lupiego i gry na fortepianie u Luigiego Dallapiccoli. Później samodzielnie pogłębiał edukację muzyczną. Od 1957 do 1958 roku przebywał w Paryżu, gdzie uczył się prywatnie u Maxa Deutscha. W 1958 roku uczestniczył w Międzynarodowych Letnich Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie, gdzie poznał Johna Cage’a i Pierre’a Bouleza. Otrzymał nagrodę na festiwalu Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej w 1961, 1963 i 1965 roku. W latach 1963–1964 na zaproszenie Fundacji Rockefellera gościł w Stanach Zjednoczonych. W 1967 roku nagrodzony Premio all’Amelia na Biennale w Wenecji. Wykładał w konserwatorium w Mediolanie. Był dyrektorem weneckiego Teatro La Fenice.

Był komandorem francuskiego Orderu Sztuki i Literatury.

Poza muzyką zajmował się także malarstwem, jego grafiki i obrazy były prezentowane na wystawach w różnych krajach. Aktywny był również jako reżyser teatralny, występował jako aktor i recytator, projektował scenografię i kostiumy. Zrealizował autobiograficzny film Apology.

Twórczość

W muzyce Bussottiego widoczne są wpływy twórczości Antona Weberna i techniki serializmu, a później także Johna Cage’a. W swoich partyturach często stosował zapis graficzny o silnie zautonomizowanej strukturze, doprowadzając do dużej nieokreśloności formy i zdarzeń dźwiękowych, często jedynie symbolicznie sugerowanych. W późniejszym okresie wrócił do tradycyjnej notacji muzycznej, nie rezygnując jednak z różnych niekonwencjonalnych rozwiązań. Sztuki sceniczne Bussotiego stanowią mieszankę różnorodnych stylów i elementów, utrzymane są w klimacie nasyconym erotyką i mglistą, surrealistyczną symboliką. Autor sformułował koncepcję teatru totalnego, którego główną postacią jest on sam: jako twórca, realizator i zakamuflowany bohater.

Ze względu na swoje przeładowane erotyką i symboliką seksualną dzieła sceniczne Bussotti uważany był za twórcę kontrowersyjnego. W 1991 roku został zwolniony z posady dyrektora weneckiego Biennale, po tym jak zrealizował szereg skandalizujących przedstawień; w jednym z nich na scenie wystąpiła prostytutka.

Kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 472. ISBN 83-224-0113-2.
  2. ↑ Musica, addio al compositore Sylvano Bussotti: Firenze si preparava a festeggiare i 90 anni. www.lastampa.it, 2021-09-19. [dostęp 2021-09-19]. (wł.).
  3. 1 2 3 Gay Histories and Cultures. edited by George Haggerty. New York: Taylor & Francis, 2000, s. 238-239. ISBN 0-8153-1880-4.
  4. 1 2 3 4 Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 132. ISBN 978-83-01-13410-5.
  5. 1 2 Nicole V. Gagné: Historical Dictionary of Modern and Contemporary Classical Music. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 50-51. ISBN 978-0-8108-6765-9.
  6. 1 2 3 Michael Kennedy: The Concise Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2004, s. 113. ISBN 0-19-860884-5.
  7. ↑ Sylvano Bussotti (Firenze, 1931). www.spirali.it. [dostęp 2019-12-22]. (wł.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.