Hermann Heiss

Hermann Heiss
Pseudonim	Georg Frauenfelder
Data i miejsce urodzenia	29 grudnia 1897 ; Darmstadt
Pochodzenie	niemieckie
Data i miejsce śmierci	6 grudnia 1966 ; Darmstadt
Instrumenty	fortepian
Gatunki	muzyka poważna, muzyka współczesna, muzyka elektroniczna
Zawód	kompozytor, pedagog, teoretyk muzyki
Powiązania	Międzynarodowe Letnie Kursy Nowej Muzyki w Darmstadcie

Hermann Heiss, pseud. Georg Frauenfelder (ur. 29 grudnia 1897 w Darmstadcie, zm. 6 grudnia 1966 tamże) – niemiecki kompozytor, pedagog i teoretyk muzyki.

Życiorys

Od 1921 studiował kompozycję u Bernharda Seklesa i fortepian u Willy’ego Rennera we Frankfurcie nad Menem. W latach 1924–1926 studiował nowatorską wówczas technikę dwunastotonową u Josefa Matthiasa Hauera w Wiedniu. Następnie, po powrocie do Frankfurtu, ukończył studia pianistyczne u Alfreda Hoehna.

W latach 1928–1933 uczył muzyki w Hermann-Lietz-Schule na wyspie Spiekeroog na Morzu Północnym. Od 1933 mieszkał w Berlinie, gdzie działał jako niezależny kompozytor; komponował i wykonywał aranżacje pieśni ludowych, dziecięcych i pariotyczno-propagandowych. W latach 1941–1942 nauczał teorii muzyki w Heeresmusikschule we Frankfurcie, a w latach 1944–1945 wykładał w Musikschule der Stadt Wien.

Po wojnie wrócił do Darmstadt. Od 1946 był związany z Międzynarodowymi Letnimi Kursami Nowej Muzyki w Darmstadcie, gdzie regularnie prowadził zajęcia do 1962 i przyczynił się do upowszechnienia dodekafonii. Równocześnie w latach 1948–1963 wykładał kompozycję w darmstadzkiej Akademie für Tonkunst.

Od 1955 prowadził studio kompozycji elektronicznej w Instytucie Muzycznym Kranichsteina (Kranichsteiner Musikinstitut) w Darmstadcie. W 1957 założył własne studio Studio Kompozycji Elektronicznej Hermann Heiß przy Akademie für Tonkunst. Było to jedno z pierwszych prywatnych studiów elektronicznych w Niemczech. Stworzył tam wiele elektronicznych kompozycji, również na zamówienie teatrów, filmów, radia i telewizji. Opracował także specjalny sprzęt do tworzenia dźwięków i technicznej poprawy procesu ich powstawania, m.in. generator szumu i magnetofon ułatwiający miksowanie kilku ścieżek audio. Urządzenie to zostało wyprodukowane przez niemiecką firmę Vollmer i sprzedawane pod nazwą „magnetofon magnetyczny Heiß-Vollmer”.

Twórczość

Heiss od początku swojej drogi twórczej był pod silnym wpływem J.M. Hauera i jego metody dwunastotonowej (opracowanej wcześniej i różniącej się trochę od techniki dodekafonicznej Schönberga). Opowiadał się za kompozycją atematyczną, swobodnym linearyzmem i dynamiczym traktowaniem formy. W utworach skomponowanych na początku lat 50. widać jego zainteresowanie techniką punktualistyczną. Od 1955 skupił się na muzyce elektronicznej.

Komponował utwory orkiestrowe i na instrumenty solowe z towarzyszeniem orkiestry, utwory fortepianowe, wokalno-instrumentalne, elektroniczne, sceniczne oraz muzykę teatralną i filmową. Wiele jego kompozycji powstałych przed 1944 zostało zniszczonych podczas nalotu bombowego na Darmstadt.

Jest też autorem pracy z zakresu teorii muzyki: Elemente der musikalischen Komposition (Tonbewegungslehre) (Heidelberg, 1949).

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Gołąb 1993 ↓, s. 170.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Gregory S. Dubinsky: Heiss, Hermann. [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2020-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-11)]. via Oxford University Press. (ang.).
1 2 3 Hermann Heiß. [w:] Tobias Broeker, Rare Manuscripts [on-line]. [dostęp 2020-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-22)]. (ang.).
1 2 Das historische Studio für elektronische Komposition Hermann Heiß 1957–1966. [w:] Bibliothek ZKM (Zentrums für Kunst und Medientechnologie) [on-line]. [dostęp 2020-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-24)]. (niem.).
1 2 3 Biography Hermann Heiß. [w:] ZKM (Zentrum für Kunst und Medientechnologie) [on-line]. [dostęp 2020-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-23)]. (ang. • niem.).

Bibliografia

Maciej Gołąb: Heiss Hermann. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 4: HIJ część biograficzna. Kraków: PWM, 1993, s. 170. ISBN 83-224-0453-0. (pol.).

Linki zewnętrzne

Dyskografia Hermanna Heissa w bazie MusicBrainz (ang.)
Hermann Heiss w bazie Discogs.com (ang.)
Heiß, Hermann. [w:] Stadtlexikon Darmstadt [on-line]. [dostęp 2020-02-23]. (niem.).
Heiß, Hermann (Pseud. Georg Frauenfelder). [w:] Österreichisches Musiklexikon online [on-line]. [dostęp 2020-02-23]. (niem.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[CITEREFGołąb1993170-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Gołąb 1993 ↓, s. 170.

[Oxford_Music_Online-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Gregory S. Dubinsky: Heiss, Hermann. [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2020-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-11)]. via Oxford University Press. (ang.).

[Broeker-3] 1 2 3 Hermann Heiß. [w:] Tobias Broeker, Rare Manuscripts [on-line]. [dostęp 2020-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-22)]. (ang.).

[Biblio_ZKM-4] 1 2 Das historische Studio für elektronische Komposition Hermann Heiß 1957–1966. [w:] Bibliothek ZKM (Zentrums für Kunst und Medientechnologie) [on-line]. [dostęp 2020-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-24)]. (niem.).

[ZKM-5] 1 2 3 Biography Hermann Heiß. [w:] ZKM (Zentrum für Kunst und Medientechnologie) [on-line]. [dostęp 2020-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-23)]. (ang. • niem.).