Wykształcenie

Ukończył technikum budowlane w Legnicy. W 1993 został absolwentem Wydziału Aktorskiego we Wrocławiu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Podczas XI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (1993), odbywającego się w Teatrze Studyjnym, otrzymał wyróżnienie za rolę Czasu w przedstawieniu Zimowa opowieść Williama Shakespeare’a w reżyserii Bogusława Kierca.

Kariera teatralna

W profesjonalnym teatrze zadebiutował 31 grudnia 1991 w adaptacji scenicznej Ani z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Montgomery w reżyserii Jana Szurmieja w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W 1993, gdy funkcje dyrektora i kierownika artystycznego pełnili odpowiednio Zbigniew Jaśkiewicz i Jerzy Stasiuk, został etatowym aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu. Wystąpił początkowo jako Wally Webb i Georg Gibbs w inscenizacji Naszego miasta Thorntona Wildera w reżyserii Jana Błeszyńskiego (1993) oraz jako Dionea w Dekameronie Giovanniego Boccaccia w reżyserii Jacka Bunscha (1994).

W latach 1995–1998 pozostał członkiem zespołu artystycznego poznańskiego Teatru Polskiego pod kierownictwem artystycznym Lecha Raczaka, gdzie otrzymał nagrodę krytyków poznańskich „Róża” dla najlepszych aktorów, przyznaną przez „Dziennik Poznański” (za 1996). W tamtym czasie wystąpił m.in. w adaptacji Edmonda Davida Mameta (1996) autorstwa Lecha Raczaka, gdzie zagrał u boku Janusza Stolarskiego, a także w przedstawieniu Noc Walpurgii albo Kroki Komandora Wieniedikta Jerofiejewa (1996) w reżyserii Waldemara Modestowicza, gdzie wystąpił u boku Andrzeja Szczytki i Waldemara Obłozy.

W latach 1999–2001 był etatowym aktorem Teatru Rozmaitości w Warszawie, gdzie grał u boku Stanisławy Celińskiej i Jacka Poniedziałka m.in. w Hamlecie Williama Shakespeare’a (1999) i Bachanatkach Eurypidesa (2001) w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego. W 2001 powrócił do poznańskiego Teatru Polskiego, by gościnnie wystąpić w Freiheit Wolności Leona Kruczkowskiego w reżyserii Pawła Łysaka.

Po 2001 był gościnnie związany Teatrem Montownia (2002), Teatrem Narodowym (2004) i Teatrem Polonia Krystyny Jandy, gdzie występował w spektaklach w reżyserii Agnieszki Glińskiej, Łukasza Kosa i Krzysztofa Materny. W 2003 podczas XLIII Kaliskich Spotkań Teatralnych otrzymał wyróżnienie za rolę Tytusa w przedstawieniu Testosteron Andrzeja Saramonowicza w reżyserii Agnieszki Glińskiej.

Kariera filmowa

W produkcjach filmowych debiutował na początku lat 90. Początkowo grywał role epizodyczne i drugoplanowe w takich filmach jak Poznań '56 (1996) Filipa Bajona czy Ogniem i mieczem (1999) Jerzego Hoffmana. W 2003 wcielił się w Julka, jedną z głównych postaci czarnej komedii Ciało, w której zagrali również m.in. Rafał Królikowski, Bronisław Wrocławski i Zbigniew Zamachowski. Rok później wystąpił w komedii sensacyjnej Vinci u boku Jana Machulskiego i Borysa Szyca. Za rolę Roberta „Cumy” Cumińskiego w filmie Vinci Juliusza Machulskiego otrzymał specjalne wyróżnienie podczas XIV Noir in Festival we Włoszech (2004).

W 2007 zagrał główne role w filmach Świadek koronny i Wszystko będzie dobrze. W pierwszym wcielił się w tytułową postać nawróconego gangstera, w drugim w wuefistę Andrzeja. Za te role otrzymał nagrodę dla najlepszego pierwszoplanowego aktora na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. W kolejnych latach zagrał w nagradzanych i nominowanych do różnych nagród produkcjach: Ile waży koń trojański?, Lejdis, Dom zły, Różyczka i Pod Mocnym Aniołem.

W 2011 został obsadzony jako Leopold Socha, główny bohater W ciemności Agnieszki Holland, filmu nominowanego do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W 2013 zagrał Lecha Wałęsę w filmie Wałęsa. Człowiek z nadziei Andrzeja Wajdy, a w 2021 Czesława Kiszczaka w produkcji Żeby nie było śladów Jana P. Matuszyńskiego.