Filip Bajon
Prawdziwe imię i nazwisko

Filip Michał Bajon

Data i miejsce urodzenia

25 sierpnia 1947
Poznań

Zawód

reżyser,
scenarzysta,
producent filmowy

Współmałżonek

Marzena Mróz

Lata aktywności

od 1977

Odznaczenia

Filip Michał Bajon (ur. 25 sierpnia 1947 w Poznaniu) – polski prozaik, scenarzysta oraz reżyser filmowy i teatralny. Profesor sztuk filmowych (2012), dyrektor Studia Filmowego „Kadr”. Członek Gildii Reżyserów Polskich.

Życiorys

Maturę zdał w I Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1970), gdzie był seminarzystą Zygmunta Ziembińskiego w Katedrze Teorii Państwa i Prawa UAM. Po ukończeniu tego kierunku podjął kolejne studia, na Wydziale Reżyserii PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi. W 1974 r. uzyskał absolutorium, jednak ówczesny rektor, Stanisław Kuszewski, usunął go z uczelni bez nadania tytułu magistra, gdyż jego dyplomowy film Sadze dotyczył tłumienia wypadków grudniowych w Gdańsku w 1970 r. Nie zakazano mu jednak działalności filmowej.

Debiutował jako prozaik w 1970 r. na łamach „Miesięcznika Literackiego”. Jego debiutem reżyserskim był w 1977 r. film telewizyjny Powrót. Jako reżyser współpracował również z teatrami, między innymi Sceną na Piętrze (Poznań) – Z życia glist, Teatrem Dramatyczny w Warszawie – Szaleństwo Jerzego III oraz Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie – Płatonow. Reżyserował też przedstawienia dla Teatru Telewizji.

Wykładowca (przewód kwalifikacyjny II stopnia) Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego UŚ w Katowicach. Prodziekan kierunku Realizacja Obrazu Filmowego Telewizyjnego i Fotografii w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. W latach 2008–2016 dziekan Wydziału Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej PWSFTviT w Łodzi. W latach 90. pełnił funkcję kierownika artystycznego Studia Filmowego „Dom”. Od 2015 dyrektor Studia Filmowego „Kadr”.

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010 oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku.

Życie prywatne

Bajon jest ojcem trzech synów: Maurycego, z Elżbietą Bajon – pierwszą żoną, Kaspra i Ksawerego, z drugą żoną, Katarzyną Gintowt – malarką i graficzką. W 2013 roku poślubił Marzenę Mróz – dziennikarkę, podróżniczkę i fotografkę.

Filmografia

Reżyser

Scenarzysta

autor scenariuszy wszystkich swoich filmów oraz:

  • Czarne Słońce, (1975), niezrealizowany scenariusz filmu fabularnego, wspólnie z Piotrem Andrejewem
  • Klincz (1979), wspólnie z Piotrem Andrejewem

Aktor

  • Kto za? jako elektryk (1980)
  • Szanghaj 1937 (1996)
  • Bajon '56 jako on sam (1998)
  • Portret męski we wnętrzu jako on sam (1999)
  • Filmy o filmach jako on sam (1999)

Producent

Spektakle teatralne (reżyseria)

  • Z życia dżdżownic (1983)
  • Płatonow (1988), także adaptacja
  • Szaleństwo Jerzego III (1994)
  • Tango (2004)

Teatr Telewizji

  • Upiór (1995)
  • Zagłada ludu albo moja wątroba (1998)
  • Hrabia (1999)
  • Stara kobieta wysiaduje (2000)
  • Dogrywka (2003)
  • Śmiech w ciemności (2003)

Twórczość literacka

Proza

  • Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody (Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 1971)
  • Proszę za mną na górę (Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 1972)
  • Serial pod tytułem (Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 1974)
  • Podsłuch (TEN-TEN Publishing House 1994, ISBN 83-85477-94-2)
  • Cień po dniu. Powieść autobiograficzna (Wydawnictwo Jeden Świat 2005 [właśc. 2006], ISBN 83-89632-28-4)

Wywiad-rzeka

  • Włodzimierz Braniecki, Szczun. Z Filipem Bajonem o Poznaniu, o jego wielkopolskiej trylogii filmowej rozmowy prawie o wszystkim (Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów „W drodze” 1998, ISBN 83-7033-266-8)

Nagrody

  • 1972: Nagroda im. Wilhelma Macha za powieść Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody
  • 1978: nagroda dziennikarzy na festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Rekord świata
  • 1978: Złota Kamera (Nagroda magazynu „Film”) w kategorii: debiut reżyserski w filmie fabularnym za rok 1977 za film Powrót
  • 1979: nagroda za debiut reżyserski na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku za film Aria dla atlety
  • 1979: Jantar na festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Aria dla atlety
  • 1979: nagroda dziennikarzy za najlepszy debiut reżyserski w polskim przeglądzie debiutów na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Aria dla atlety
  • 1979: Samowar, Nagroda Entuzjastów Kina w Świebodzinie za film Aria dla atlety
  • 1980: Don Kichot (Nagroda PF DKF) za film Aria dla atlety
  • 1980: Nagroda Główna Jury na FPFF w Gdańsku za film Wizja lokalna 1901 w Łagowie
  • 1980: nagroda za debiut reżyserski na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Autorskich w San Remo za film Aria dla atlety
  • 1980: wyróżnienie w sekcji nowych realizatorów na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián za film Aria dla atlety
  • 1981: nagroda za scenariusz na FPFF w Gdańsku za film Wahadełko
  • 1981: Nagroda Główna Jury na FPFF w Gdańsku za film Wahadełko
  • 1981: Grand Prix „Wielki Jantar” na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Wahadełko
  • 1982: Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Figueira da Foz za film Limuzyna Daimler Benz
  • 1982: Grand Prix „Wielki Jantar” na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Limuzyna Daimler Benz
  • 1987: Nagroda Specjalna Jury na FPFF w Gdyni za film Magnat
  • 1987: Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1986 (tj. za film Magnat)
  • 1992: Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za film Sauna
  • 1996: Nagroda Specjalna Jury na FPFF w Gdyni za film Poznań 56
  • 1997: nagroda za reżyserię na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Złoty Rycerz” w Moskwie (Rosja) za film Poznań 56
  • 1997: nagroda jury młodzieżowego w Tarnowie za film Poznań 56
  • 1999: nominacja do nagrody Orzeł w kategorii: najlepszy producent za rok 1998 (tj. za film Farba)
  • 2002: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, w uznaniu wybitnych zasług dla rozwoju Telewizji Polskiej.
  • 2006: Nagroda Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego; statuetka „Lider Pracy Organicznej” w Poznaniu
  • 2014: Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
  • 2022: Platynowe Lwy za całokształt twórczości

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Barbara Hollender, Zofia Turowska: Zespół Tor. Anna M. Płażewska (red.). Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 269. ISBN 83-7255-659-8.
  2. ↑ M.P. z 2012 r. poz. 654.
  3. ↑ Prof. przew. kwal. I Filip Bajon, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-03-25].
  4. ↑ Redakcja, Zygmunt Ziembiński stał się legendą za życia. Jego imieniem nazwą salę w Collegium Iuridicum Novum [online], Głos Wielkopolski, 18 maja 2013 [dostęp 2020-03-25] (pol.).
  5. ↑ Tomasz Gawiński, Szukamy ciągu dalszego – łączę dwie pasje, „Angora”, 12 czerwca 2016.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Barbara Hollender, Zofia Turowska: Zespół Tor. Anna M. Płażewska (red.). Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 270. ISBN 83-7255-659-8.
  7. ↑ Filip Bajon szefem Studia "Kadr" - Newsy | Szkoła Filmowa w Łodzi [online], www.filmschool.lodz.pl [dostęp 2022-01-25].
  8. ↑ Dyrektor - Studio Filmowe Kadr [online], sfkadr.com [dostęp 2022-01-25].
  9. ↑ Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego [online], onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-26].
  10. ↑ Barbara Sowa, Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista [online], Dziennik.pl, 16 marca 2015 [dostęp 2015-03-21].
  11. 1 2 Paweł Piotrowicz, Ja się po prostu dziwię [online].
  12. ↑ Filip Bajon i jego żona Marzena Mróz opowiadają w VIVIE! o swojej miłości | Viva.pl [online], viva.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
  13. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Filip Bajon [online], FilmPolski [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  14. ↑ Sadze. [dostęp 2022-01-24].
  15. ↑ Rekord świata. [dostęp 2022-01-24].
  16. ↑ Zielona ziemia (1978) reżyseria, scenariusz, produkcja [online], Filmweb [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  17. ↑ Wizja lokalna 1901. [dostęp 2022-01-24].
  18. ↑ 3zero pl / dev: Kamil Słowiena, Jarosław Krakowka, 24. Kino na Granicy / 24. Kino na hranici [online], kinonagranicy.pl [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  19. ↑ 8, Engagement (1984) [online], Książki i filmy z PRL, 19 marca 2017 [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  20. ↑ „Biała wizytówka” - Telewizja Polska SA [online], www.tvp.pl [dostęp 2022-01-24].
  21. ↑ Magnat. [dostęp 2022-01-24].
  22. ↑ Bal na dworcu w Koluszkach. [dostęp 2022-01-24].
  23. ↑ Pensjonat Słoneczny blask / Pension Sonnenchein. [dostęp 2022-01-24].
  24. ↑ Spokojny żywot (1991) reżyseria, scenariusz, produkcja [online], Filmweb [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  25. ↑ Marcin Haftkowski, POWTÓRKA Z CONRADA [online], WOJEWÓDZKA I MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA w Gdańsku, 28 kwietnia 2017 [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  26. ↑ Sauna- film z udziałem firmy Saunal | SAUNAL [online], 19 listopada 2020 [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  27. ↑ Poszukiwany: Ryszard Kapuściński (1998) reżyseria, scenariusz, produkcja [online], Filmweb [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  28. ↑ Portret męski we wnętrzu. [dostęp 2022-01-24].
  29. ↑ Przedwiośnie. [dostęp 2022-01-24].
  30. ↑ "Przedwiośnie", reż. Filip Bajon [online], Culture.pl [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  31. ↑ Solidarność, Solidarność... (2005) - Telemagazyn.pl [online], www.telemagazyn.pl [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  32. ↑ Fundacja (2006) - Film - Obsada, zwiastun, recenzje [online], dlaStudenta.pl [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  33. ↑ Śluby panieńskie - film online, Oglądaj na Player.pl [online], Player.pl [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  34. ↑ Panie Dulskie online na VOD.PL [online], VOD.PL [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  35. ↑ Kamerdyner. [dostęp 2022-01-24].
  36. ↑ Klincz. [dostęp 2022-01-24].
  37. ↑ Bękart (1996) reżyseria, scenariusz, produkcja [online], Filmweb [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  38. ↑ KOLONEL BUNKER [online], www.orafilm.com [dostęp 2022-01-25].
  39. ↑ Z życia dżdżownic, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia). [dostęp 2022-01-25].
  40. ↑ Instytut Teatralny, Płatonow - Stary Teatr im.Modrzejewskiej | e-teatr.pl [online], Teatr w Polsce - polski wortal teatralny [dostęp 2022-01-25] (pol.).
  41. ↑ Szaleństwo Jerzego III, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia). [dostęp 2022-01-25].
  42. ↑ Filip Bajon wyreżyserował "Tango" Mrożka [online], Filmweb [dostęp 2022-01-25] (pol.).
  43. ↑ Stara kobieta wysiaduje. Filip Bajon. Television Theater. 2000-01-23. [dostęp 2022-01-25].
  44. ↑ Dogrywka, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia). [dostęp 2022-01-25].
  45. ↑ Filip Bajon [online], Filmweb [dostęp 2017-06-28] (pol.).
  46. ↑ Tatiana Naklicka, Filip Bajon [online], ksiazki.wp.pl, 26 kwietnia 2010 [dostęp 2022-01-24] (pol.).
  47. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 października 2002 r. o nadaniu orderów i odznaczeń Dz.U. z 2003 r. nr 6, poz. 81 – pkt 7.
  48. ↑ Encyklopedia, Poznań. Hipolit dla Filipa Bajona [online], Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2022-01-25] (pol.).
  49. ↑ Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-03-25].
  50. ↑ Filip Bajon otrzyma Platynowe Lwy Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych | dzieje.pl - Historia Polski [online], dzieje.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.