| Klasa | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia |
Forges et Chantiers de la Gironde, Bordeaux |
| Położenie stępki |
maj 1917 |
| Wodowanie |
26 marca 1921 |
| Marine nationale | |
| Wejście do służby |
1922 |
| Wycofanie ze służby |
1936 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
75,5 m |
| Szerokość |
6,7 m |
| Zanurzenie |
3,57 m |
| Rodzaj kadłuba |
dwukadłubowy |
| Napęd | |
| 2 silniki Diesla o łącznej mocy 2900 KM 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 1640 KM 2 śruby | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Zasięg |
powierzchnia: 2800 Mm przy 11 w. |
| Uzbrojenie | |
| 1 działo kal. 75 mm, 8 torped, 27 min | |
| Wyrzutnie torpedowe |
6 x 450 mm (4 na dziobie, 2 na rufie) |
| Załoga |
48 |
Maurice Callot – francuski oceaniczny podwodny stawiacz min z okresu okresu międzywojennego. Został zwodowany 26 marca 1921 roku w stoczni Forges et Chantiers de la Gironde w Bordeaux, a ukończono go w 1922 roku. Okręt służył w Marine nationale do 1936 roku.
Projekt i dane taktyczno–techniczne
„Maurice Callot” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1917 roku. Był pierwszym zaprojektowanym i zbudowanym we Francji podwodnym stawiaczem min.
„Maurice Callot” był oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 75,5 metra, szerokość 6,7 metra i zanurzenie 3,57 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 931 ton, a w zanurzeniu 1298 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki diesla Schneider o łącznej mocy 2900 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1640 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 16,5 węzła na powierzchni i 10,5 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2800 Mm przy prędkości 11 węzłów w położeniu nawodnym oraz 118 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą.
Głównym uzbrojeniem okrętu było 27 min, które umieszczone były początkowo wewnątrz kadłuba sztywnego (systemu Lebeufa). Uzbrojenie uzupełniało sześć wyrzutni torped kalibru 450 mm (cztery wewnętrzne na dziobie i dwie na rufie), z łącznym zapasem 8 torped oraz pokładowe działo kal. 75 mm. Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 45 podoficerów i marynarzy.
Budowa i przebieg służby
„Maurice Callot” zbudowany został w stoczni Forges et Chantiers de la Gironde w Bordeaux. Stępkę okrętu położono w maju 1917 roku, został zwodowany 26 marca 1921 roku, a ukończono go w 1922 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć francuskiego dowódcy okrętu podwodnego „Pluviôse” Maurice’a Callota, w katastrofie którego zginął w 1910 roku.
W trakcie służby zmodyfikowano układ minowy okrętu: zmieniono system stawiania min Lebeufa na system Fenaux, w którym miny były przechowywane w szybach umieszczonych w zewnętrznych zbiornikach balastowych, z bezpośrednim mechanizmem zwalniającym. Okręt zakończył służbę w 1936 roku i został skreślony z listy floty.
Uwagi
- ↑ Okręt nie otrzymał numeru burtowego.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 213.
- 1 2 3 4 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 159.
- 1 2 3 J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 536.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 160.
- ↑ Pierre Félix Maurice CALLOT. Ecole Navale. [dostęp 2016-11-18]. (fr.).
Bibliografia
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
- Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
- Pierre Félix Maurice CALLOT. Ecole Navale. [dostęp 2016-11-18]. (fr.).