Charles Brun (Q89)

„Charles Brun” w 1914 r.
Klasa

okręt podwodny

Historia
Stocznia

Arsenal de Toulon

Położenie stępki

1907

Wodowanie

14 września 1910

Zamówiony dla  Marine nationale
Los okrętu

sprzedany na złom 7 czerwca 1920

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu


356 ton
450 t

Długość

44 m

Szerokość

4 m

Zanurzenie

3,3 m

Zanurzenie testowe

40 m

Napęd
2 silniki parowe potrójnego rozprężania, 4 kotły, łączna moc 1300 KM
2 akumulatory i alternatory
2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu


13,5 węzła
7,25 w.

Uzbrojenie
8 torped
Wyrzutnie torpedowe

6 × 450 mm (2 wewnętrzne, 4 zewnętrzne)

Załoga

24

Charles Brun (Q89) – francuski eksperymentalny oceaniczny okręt podwodny z okresu I wojny światowej. Został zwodowany 14 września 1910 roku w stoczni Arsenal de Toulon, a ukończono go w październiku 1913 roku. Okręt oficjalnie nigdy nie wszedł do służby w Marine nationale z powodu problemów z siłownią i został przeznaczony do rozbiórki w czerwcu 1920 roku.

Projekt i budowa

„Charles Brun” zamówiony został 31 grudnia 1906 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Just Maurice. Okręt otrzymał eksperymentalny rodzaj napędu, który tworzyła maszyna parowa, stanowiąca źródło prądu dla alternatorów i akumulatorów.

„Charles Brun” zbudowany został w Arsenale w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1907 roku, został zwodowany 14 września 1910 roku, a ukończono go w październiku 1913 roku. Okrętowi nadano nazwę na cześć budowniczego pierwszego francuskiego okrętu podwodnego, inż. Charlesa Bruna. Jednostka otrzymała numer burtowy Q89.

Dane taktyczno–techniczne

„Charles Brun” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym. Długość całkowita wynosiła 44 metry, szerokość 4 metry i zanurzenie 3,3 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 356 ton, a w zanurzeniu 450 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania Indret o łącznej mocy 1300 koni mechanicznych (KM), do których parę dostarczały cztery kotły du Temple. Napęd podwodny zapewniały dwa akumulatory i alternatory Schneider. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13,5 węzła na powierzchni i 7,25 węzła w zanurzeniu. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.

Okręt wyposażony był w sześć wyrzutni torped kalibru 450 mm: dwie wewnętrzne na dziobie jednostki, dwie zewnętrzne systemu Drzewieckiego po obu stronach kiosku oraz dwie zewnętrzne na rufie, z łącznym zapasem 8 torped.

Załoga okrętu składała się z 24 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

Prowadzone od października 1910 roku do października 1913 roku próby jednostki zakończyły się niepomyślnie z powodu zawodności siłowni i okrętu nigdy nie wcielono do służby. Jednostka została przeznaczona do rozbiórki 7 czerwca 1920 roku.

Uwagi

  1. ↑ Według J. Gozdawy-Gołębiowskiego, T. Wywerki Prekurata oraz Jane's Fighting Ships of World War I okręt osiągał prędkość 15,8 węzła na powierzchni.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 210.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 82.
  3. 1 2 John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 198.
  4. 1 2 3 4 5 6 Ivan Gogin: CHARLES BRUN experimental submarine (1913). Navypedia. [dostęp 2017-02-21]. (ang.).
  5. ↑ J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 537.
  6. ↑ Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2017-02-21]. (ang.).

Bibliografia

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: CHARLES BRUN experimental submarine (1913). Navypedia. [dostęp 2017-02-21]. (ang.).
  • Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
  • John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
  • Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2017-02-21]. (ang.).

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.