Kazimierz Maciej Smogorzewski
Data i miejsce urodzenia

24 lutego 1896
Sielec

Data i miejsce śmierci

4 listopada 1992
Shepperton

Rodzaj działalności

dziennikarz i publicysta

członek komitetu redakcyjnego
Przynależność

Encyklopedia Britannica

Okres urzędowania

od 1942
do 1989

Odznaczenia

Kazimierz Maciej Smogorzewski (ur. 24 lutego 1896 w Sielcu, zm. 4 listopada 1992 w Shepperton) – polski dziennikarz i publicysta.

Życiorys

Urodził się 24 lutego 1896 w Sielcu (Sosnowcu) w rodzinie Kazimierza i Marii z Pyzalskich.

Ukończył szkołę średnią w Będzinie. W roku 1913, tuż po maturze, wyjechał do Paryża, celem podjęcia nauki w École des Sciences Politiques. W czasie I wojny światowej (w latach 1914–1917) służył jako ochotnik w armii francuskiej w grupie Rueilczyków (3 p. marsz. Legii Cudzoziemskiej). Następnie w Paryżu pracował w tygodniku „Polonia” i w wydziale prasowym Komitetu Narodowego Polskiego oraz studiował w Szkole Nauk Politycznych. Od 1918 sekr. red. czasopisma Polska. W czasie paryskiej konferencji pokojowej (1919) był osobistym sekretarzem Romana Dmowskiego. W latach 1919–1925 był korespondentem „Gazety Warszawskiej”. Niósł polską flagę podczas ceremonii otwarcia I Zimowych Igrzysk Olimpijskich, które odbyły się w 1924 roku we francuskim Chamonix. Od 1925 do 1927 prowadził „Ilustrowany Kurier Codzienny”. W latach 1929–1933 był redaktorem miesięcznika „La Pologne”. Był berlińskim korespondentem „Gazety Polskiej”. Był jedynym polskim dziennikarzem, któremu udało się przeprowadzić wywiad z Adolfem Hitlerem (opublikowany na łamach gazety 26 stycznia 1935). W czasie II wojny światowej redaktor dwutygodnika „Free Europe”, w którym przedstawił polską koncepcję federacyjną. Pełnił też funkcję korespondenta „Kuriera Polskiego” (1957–1981). Sławę zyskał jako członek komitetu redakcyjnego londyńskiego wydawnictwa „Encyklopedii Britannica” (1942–1989). Jako członek tego wydawnictwa popularyzował informacje o Polsce. Emigracyjne tygodniki „Odgłosy”, „Oblicze Tygodnia”, „Kronika”, których był redaktorem były finansowane przez władze PRL, a sam Smogorzewski w 1962 roku rozpoczął współpracę z PRL, dostarczając analiz polityki międzynarodowej. Nie był faktycznym agentem, a jedynie kontaktem operacyjnym rezydentury w ambasadzie PRL w Londynie. Informacje zdobyte podczas kontaktów z agentem i rozmów czołowymi politykami PRL przekazywał pracownikowi RWE. . Smogorzewski był również zamiłowanym biblio­filem i zbieraczem antyków. Na krótko przed śmiercią większość swych cennych zbiorów przekazał w darze dla Polski na Zamek Królewski w Warszawie i do Biblioteki Śląskiej w Katowicach.

Od 29 lipca 1920 był mężem Janiny Strąk (1895–1943).

Zmarł w 1992 w wieku 96 lat. Rok później, jego prochy spoczęły w Warszawie, na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 228-5-26).

Ordery i odznaczenia

Prace

„Myśli o integracji Europy Środkowo-Wschodniej” (1939–1944)

Przypisy

  1. ↑ Stanisław Zieliński, Mały słownik pionierów polskich kolonialnych i morskich : podróżnicy, odkrywcy, zdobywcy, badacze, eksploratorzy, emigranci - pamiętnikarze, działacze i pisarze migracyjni, Warszawa: Inst. Wyd. Ligi Morskiej i Kolonialnej, 1933, s. 487.
  2. ↑ Dzięki Smogorzewskiemu zachował się słynny osobisty list Józefa Piłsudskiego do Romana Dmowskiego, którego nie zniszczył mimo otrzymanego polecenia adresata.
  3. ↑ Igrzyska post factum – Chamonix 1924.
  4. ↑ INTERIA.PL, Kazimierz Smogorzewski. „Wywiad u Kanclerza Rzeszy Adolfa Hitlera” [online] [dostęp 2018-04-16] (pol.).
  5. ↑ P. Rojek, Teoria Strefy Środkowej. Kazimierz Smogorzewski i aktualność polskiego federalizmu. pressje.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-26)]..
  6. ↑ K. Tarka, Emigracyjny dziennikarz i wywiad PRL. Przypadek Kazimierza Smogorzewskiego
  7. ↑ Cmentarz Stare Powązki: JANINA SMOGORZEWSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-22].
  8. ↑ M.P. z 1934 r. nr 23, poz. 35 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” - zamiast uprzednio nadanego Medalu Niepodległości (M.P. z 1932 r. nr 140, poz. 172).
  9. ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 468 „za zasługi na polu propagandy polskiej zagranicą”.
  10. 1 2 3 4 5 6 7 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 677. [dostęp 2021-01-20].
  11. ↑ M.P. z 1930 r. nr 260, poz. 352 „za zasługi na polu propagandy polskiej wśród obcych”.
  12. ↑ M.P. z 1939 r. nr 65, poz. 130 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
  13. ↑ Kazimierz Smogorzewski, Myśli o integracji Europy Środkowo-Wschodniej 1939–1944, Janina Smogorzewska, Paul Latawski (oprac.), Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2001, ISBN 83-88490-10-9.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.