Janusz Lubomir Ślązak (ur. 20 marca 1907 w Warszawie, zm. 24 lutego 1985 w Warszawie) – polski wioślarz, medalista olimpijski.

Ukończył Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie oraz Szkołę Główną Handlową.

Trzykrotnie startował w igrzyskach olimpijskich. W Amsterdamie 1928 zajął 4. miejsce w wyścigu ósemek. Największe sukcesy odniósł podczas igrzysk w Los Angeles 1932, gdzie zdobył dwa medale olimpijskie: srebrny w dwójce ze sternikiem (z Jerzym Braunem i Jerzym Skolimowskim i brązowy w czwórce ze sternikiem (z Braunem, Edwardem Kobylińskim, Stanisławem Urbanem i Skolimowskim). Startował także w Berlinie 1936 w dwójce ze sternikiem (z Braunem i Skolimowskim), ale bez sukcesów. Zdobył srebrny medal w mistrzostwach Europy w Budapeszcie w 1933 w dwójce ze sternikiem (z Braunem i Skolimowskim).

Pięć razy był mistrzem Polski: w dwójce ze sternikiem (1933 i 1936), czwórce bez sternika (1936), czwórce ze sternikiem (1933) i ósemce (1927). Dwa razy był wicemistrzem (dwójka ze sternikiem w 1937 i czwórka ze sternikiem w 1930), a cztery razy brązowym medalistą (dwójka ze sternikiem w 1931 i ósemka w 1928, 1930 i 1931).

Startował w AZS Warszawa i Warszawskim Towarzystwie Wioślarskim.

W czasie kampanii wrześniowej walczył w stopniu podporucznika rezerwy w składzie Armii „Modlin”. Po dostaniu się do niewoli przebywał m.in. w oflagu Woldenberg. Po wojnie pracował w Zjednoczeniu Gospodarki Rybnej. Był także trenerem wioślarskim.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 210 rząd 6. miejsce 27)

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Polski Komitet Olimpijski: Janusz Lubomir Ślązak – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2021-05-30]. (pol.).