Fort VI
Fort 6
nr rej. A-245 z 25 maja 1983

Brama główna fortu
Państwo

 Polska

Miejscowość

Poznań

Adres

ul. Lutycka
ob. 20 ark. 08 dz. 1/9

Typ budynku

fort

Architekt

Hans von Biehler

Rozpoczęcie budowy

1879

Ukończenie budowy

1883

Ważniejsze przebudowy

1888-1889, 1913-1914, 1939

Kolejni właściciele

Agencja Mienia Wojskowego

Obecny właściciel

wł. prywatna

Plan budynku
Położenie na mapie Poznania
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
52°26′37″N 16°53′53″E/52,443611 16,898056

Fort VI (Tietzen, Kazimierza Mielęckiego) – jeden z 18 fortów wchodzących w skład Twierdzy Poznań. Znajduje się na Podolanach przy ulicy Lutyckiej.

Historia

Zbudowany został w latach 1879–1883, w pierwszym etapie budowy twierdzy fortowej. Fort otrzymał nazwę Tietzen na cześć Wilhelma von Tietzen (wcześniej nazwę tę nosił Bastion V Tietzen). W 1931 zmieniono patronów na polskich, Fort VI otrzymał imię kapitana Kazimierza Mielęckiego.

Podczas bitwy o Poznań, 6 lutego 1945 fort został zdobyty szturmem.

W 2009 roku Agencja Mienia Wojskowego sprzedała fort za 2,55 mln zł prywatnemu inwestorowi z Krakowa.

Teren fortu wchodzi w skład obszaru Natura 2000 (obszar specjalnej ochrony SOO „Fortyfikacje w Poznaniu”, symbol PLH300005).

Lokalizacja i konstrukcja

Dojazd do fortu drogą forteczną (przedłużenie ul. Dojazd) i drogą rokadową (ul. Lutycka, ul. Lechicka). W pobliżu obiektu znajdują się hale przemysłowe, szpital MSW, szpital wojewódzki.

Kąt między odcinkami czoła – 130°. Prochownia, podobnie jak w Forcie V, centralna pod nasypem osiowym (przy centralnej poternie).

Przebudowy

W latach 1888-1889 fort był modernizowany. Rozebrano wtedy kaponierę czołową, zastępując ją kaponierą rewersową. Wzmocniono również mury i stropy. Zainstalowano również stanowisko obserwacyjne P.B.St.87. Ziemna bateria umieszczona na prawym barku, pierwotnie wyposażona w sześć stanowisk, została przedłużona do dziesięciu. W latach 1913-1914 w ramach kolejnej modernizacji wybudowano dwa schrony przy bateriach dołączonych. W sierpniu 1939 roku na wale wybudowano dwa schrony obserwacyjne.

W czasie wojny fosy fortu nie zostały zadaszone, a po wojnie fort zajmowało wojsko, przez co stan zachowania obiektu jest bardzo dobry.

Uwagi

  1. ↑ Również Thietzen (według Miejskiego Konserwatora Zabytków).

Przypisy

  1. 1 2 3 Miasto Poznań, System Informacji Przestrzennej, Miejski Konserwator Zabytków: Zespół Fortów Zewnętrznego Pierścienia Fortyfikacji Pruskich. [dostęp 2013-06-24]. (pol.).
  2. ↑ Geopoz: Przeglądarka danych SIP. Miasto Poznań. [dostęp 2013-06-24]. (pol.)., warstwa: Grunty Miasta Poznania
  3. ↑ Maria Strzałko, Raport o stanie zabytków miasta Poznania, Miasto Poznań, 2007.
  4. ↑ Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 313.
  5. ↑ Szumowski 1985 ↓, s. 350.
  6. 1 2 AMW: Ponad 2,5 miliona złotych za Fort VI w Poznaniu. 2009-11-27. [dostęp 2013-06-28]. (pol.).
  7. ↑ Michał Wybieralski. Restauracja, hotel. Gdzie? W forcie VI. „Gazeta Wyborcza”, 2009-11-27. (pol.).
  8. ↑ Instytut na rzecz ekorozwoju: Natura 2000: „Fortyfikacje w Poznaniu”. [dostęp 2013-06-25]. (pol.).
  9. ↑ Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 205.
  10. ↑ Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 132.
  11. ↑ Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 137.
  12. 1 2 3 Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 206.
  13. ↑ Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 156, 206.

Bibliografia

  • Zbigniew Szumowski: Boje o Poznań 1945. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1985, s. 349-350., ryc.
  • Jacek Biesiadka, Andrzej Gawlak, Szymon Kucharski, Mariusz Wojciechowski: Twierdza Poznań. O fortyfikacjach miasta Poznania w XIX i XX wieku.. Poznań: 2006.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.