Brytyjska Formuła 3

Carlin Motorsport w brytyjskiej Formule 3 zadebiutował w 1997 roku. Pierwsze zwycięstwo dla zespołu odniósł Hindus Narain Karthikeyan na torze Brands Hatch w 1999 roku. Dwa lata później Japończyk Takuma Satō został pierwszy mistrzem serii w ekipie Trevora, po zwyciężeniu w dwunastu wyścigach. W sezonie 2002 zespół obronił mistrzostwo, a jego najlepszy zawodnik – Australijczyk James Courtney – był drugi. W 2003 roku po tytuł sięgnął Alan van der Merwe, natomiast w roku 2004 po raz drugi ekipa zdobyła tylko jeden tytuł mistrzowski, bowiem najlepszy z zawodników – Monakijczyk Clivio Piccione – sklasyfikowany został dopiero na 4. lokacie. W sezonie 2005 Portugalczyk Álvaro Parente zdominował sezon, zwyciężając w dwunastu rundach. Rok 2006 okazał się z kolei pierwszym od sześciu lat bez jakiegokolwiek tytułu. Zespół uplasował się na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej, podobnie jak jego najlepszy kierowca – Brytyjczyk Oliver Jarvis. W roku 2007 ekipa Trevora sięgnęła po szóste mistrzostwo w klasyfikacji zespołów. Najwyżej sklasyfikowanym zawodnikiem był Niemiec Maro Engel, który nie zdołał dokonać tego samego, zostając wicemistrzem brytyjskiego serialu. W latach 2008-2011 zespół zdominował rywalizację, a głównymi autorami sukcesów ekipy byli odpowiednio Hiszpan Jaime Alguersuari, Australijczyk Daniel Ricciardo, Francuz Jean-Éric Vergne oraz Brazylijczyk Felipe Nasr.

Formuła 3 Euroseries (2008-2009)

W latach 2008-2009 brytyjski zespół brał udział w Formule 3 Euroseries. W trakcie dwóch lat startów ekipa Trevora Carlina nie należała do czołowych stajni, będąc ostatecznie sklasyfikowanym odpowiednio na odległej 9. i 8. pozycji. Najlepszym zawodnikiem ekipy okazał się Nowozelandczyk Brendon Hartley, który odniósł zwycięstwo, na brytyjskim torze Brands Hatch. W klasyfikacji generalnej na 11. miejscu.

Formuła Renault 3.5

Od sezonu 2003 zespół Carlin startuje w Formule Renault 3.5, która w latach 2003-2004 należała jeszcze do Nissana. Już w pierwszym roku startów brytyjska ekipa zajęła 3. miejsce w końcowej klasyfikacji, natomiast w drugim sezonie wywalczyła tytuł wicemistrzowski. W obu sezonach startowali zawodnicy z przyszłością w F1 – Hindus Narain Karthikeyan oraz Portugalczyk Tiago Monteiro.

Trzy lata później stajnia Trevora Carlina ponownie znalazła się na 3. lokacie. Wówczas w zespole jeździł przyszły mistrz świata Sebastian Vettel, a także mistrz tej serii z 2010 roku Michaił Aloszyn.

W sezonie 2009 zespół z Hiszpanem Jaime Alguersuari oraz Oliverem Turvey w składzie po raz drugi został wicemistrzem serii. Po ponownym zajęciu trzeciej lokaty w sezonie 2010, w roku 2011 Kanadyjczyk Robert Wickens oraz Francuz Jean-Éric Vergne zapewnili stajni pierwszy w historii zespołu tytuł mistrzowski. Obaj kierowcy uplasowali się na dwóch czołowych lokatach. Łącznie odnieśli aż dziesięć zwycięstw. W roku 2012 zespół zajął piąte w klasyfikacji zespołów.

W 2013 roku ekipa zatrudniła Carlosa Huertasa oraz Jazemana Jaafara w roli kierowców wyścigowych. Pierwszy z nich wygrał wyścig na torze Ciudad del Motor de Aragón, a drugi był trzeci podczas zmagań w Monako. Z dorobkiem 54 punktów zespół uplasował się na 11 miejscu w klasyfikacji generalnej.

Seria GP2

Od 2011 roku zespół Carlina startuje w bezpośrednim przedsionku F1 – serii GP2. W azjatyckiej edycji zespół w składzie Michaił Aloszyn i Max Chilton zajął ostatnią pozycję w klasyfikacji, nie punktując w żadnym z czterech rozegranych wyścigów.

W europejskim cyklu ekipa pozostawiła w swoich szeregach Rosjanina i Brytyjczyka. Pierwszy z nich w wyniku problemów finansowych, został zastąpiony w Monte Carlo przez Olivera Turvey, natomiast w czterech innych eliminacjach jego miejsce zajął Portugalczyk Álvaro Parente. Żaden z nich jednak nie zdobył jednak punktów. Dzięki czterem „oczkom” Chiltona, brytyjska stajnia i tu jednak okupiła 13. lokatę w klasyfikacji generalnej mistrzostw.

W sezonie 2012 Max Chilton i Rio Haryanto zapewnili zespołowi piąte miejsce w klasyfikacji zespołów. Rok później kierowcami zespołu byli Felipe Nasr oraz Jolyon Palmer. Zostali oni sklasyfikowani odpowiednio na czwartej i siódmej pozycji w klasyfikacji generalnej. Ekipa toczyła zaś zacięty bój z Russian Time. Ostatecznie oba zespoły miały jednakowy dorobek punktowy. Bilans pozycji zadecydował, że Carlin musiał pogodzić się z drugą lokatą.

Na sezon 2014 brytyjska ekipa podpisała kontrakt z Felipe Nasrem i Juliánem Lealem. Brazylijczyk włączył się w walkę o tytuł. Odniósł cztery zwycięstwa i dziesięciokrotnie stawał na podium. Jednak w odróżnieniu od rywala - Palmer, zdobywał mniej punktów w pozostałych wyścigach. Został sklasyfikowany na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej. Leal miał dobry początek sezonu, w Bahrajnie dwukrotnie stanął na podium. Jednak w drugiej części sezonu nie zdobywał punktów i sezon ukończył na dziesiątym miejscu. W klasyfikacji zespołów ekipa ponownie zajęła drugą pozycję.

Seria GP3

Od 2010 Carlin startuje w nowo utworzonej Serii GP3. Amerykanin Josef Newgarden sięgnął po pole position na niemieckim torze Hockenheimring, natomiast Brytyjczyk Dean Smith (na Węgrzech) oraz Brazylijczyk Lucas Foresti (w Hiszpanii) stanęli na podium. W klasyfikacji generalnej zespół uplasował się na 5. miejscu, natomiast najlepszy z zawodników – Brytyjczyk Dean Smith – był siódmy.

W drugim sezonie startów Francuz Tom Dillmann startował z pierwszej pozycji w inauguracyjnym wyścigu, na tureckim torze Istanbul Park. W wyścigu natomiast uplasował się na trzecim miejscu. Z kolei Brytyjczyk Callum MacLeod uzyskał najszybsze okrążenie w ostatnim wyścigu sezonu, na torze Monza. Były to jednak jedyne sukcesy stajni, dla której ten sezon nie należał do udanych. Zmagania zakończyła dopiero na przedostatniej 9. pozycji.

W sezonie 2012 Alex Brundle, António Félix da Costa i William Buller zapewnili zespołowi trzecie miejsce w klasyfikacji zespołów, a António Félix da Costa ukończył sezon na trzeciej pozycji.

W 2013 roku najlepszym kierowcą zespołu okazał się Brytyjczyk Nick Yelloly, który został sklasyfikowany na szóstej pozycji w klasyfikacji generalnej. Ekipa zajęła zaś czwartą lokatę w klasyfikacji zespołów.

Na sezon 2014 Carlin zatrudnił Alexa Lynna, który odniósł trzy zwycięstwa i ośmiokrotnie stawał na podium. Uzbierane 207 punktów wystarczyło mu na zdobycie tytułu mistrzowskiego. Inny kierowca zespołu, Emil Bernstorff wygrał drugi wyścig w Austrii. Dwaj Brytyjczycy, a także Luís Sá Silvazdobyli dla zespołu łącznie 347 punktów, co wystarczyło na zwycięstwo w walce o mistrzowski tytuł. Tym samym brytyjska ekipa stała się pierwszym zespołem, który pokonał ART Grand Prix w mistrzostwach serii GP3.

Seria GP2

Seria GP3

Formuła Renault 3.5

Europejska Formuła 3

W sezonie 2014 prócz głównej ekipy na liście startowej widniał również zespół Jagonya Ayam with Carlin

• [G] Kierowcy nie liczeni do klasyfikacji generalnej.

‡ – Kierowca zespołu Jagonya Ayam with Carlin.

Brytyjska Formuła 3

A1 Grand Prix

• [B] Kierowcy sklasyfikowani w kategorii „National”.
• [G] Kierowcy nie liczeni do klasyfikacji generalnej.