Cantucci (zwane też cantuccini) – rodzaj włoskich ciasteczek (herbatników) pochodzących z Toskanii. W najprostszej wersji przyrządzane z jajek, mąki, cukru i grubo siekanych, nieprażonych migdałów w skórce. Piecze się je dwukrotnie, dzięki czemu są suche, kruche, dosyć twarde i mogą być przechowywane przez dłuższy czas.

W słowniku opublikowanym w 1691 roku przez Akademia della Crusca, wypiek o nazwach cantuccio i cantuccino zdefiniowano jako „krojone biscotto, z drobno zmielonej mąki, cukru i białek jaj”. Biscotto oznacza w języku włoskim podwójnie pieczone ciastko. Cantucci powstają poprzez upieczenie ciasta o kształcie przypominającym małą bagietkę, pokrojenie go na plastry i ponowne upieczenie. Migdały zaczęto dodawać na dworze Katarzyny Medycejskiej.

Bezpośrednio przed zjedzeniem zazwyczaj zmiękcza się je poprzez zanurzenie w winie (toskańskim vin santo), kawie lub herbacie.

Cantucci Toscani

Od 25 stycznia 2016 nazwy Cantuccini Toscani oraz Cantucci Toscani są zarejestrowane jako chronione oznaczenia geograficzne (PGI). Według oficjalnej charakterystyki, Cantuccini Toscani otrzymuje się z mąki pszennej, migdałów w skórkach, cukru, świeżych jaj, masła, miodu wielokwiatowego i substancji spulchniających. Ciasto powinno być cięte ukośnie, a każdy herbatnik musi ważyć nie więcej niż 15 gramów i mierzyć nie więcej niż 10 cm długości, 3 cm wysokości i 2,8 cm szerokości. Charakterystyczny, zewnętrzny złoty kolor herbatników uzyskuje się poprzez posmarowanie surowego ciasta mieszaniną wody, jajek i substancji słodzących.

Biscotti di Prato

W drugiej połowie XIX wieku w Prato w Toskanii, cukiernik Antonio Mattei zmodyfikował tamtejszy przepis na anyżowe cantucci z ciasta chlebowego. Tak powstały biscotti di Prato składające się z mąki, cukru, jajek, migdałów i orzeszków piniowych. Nie zawierają one dodatku tłuszczów i są pieczone tylko raz.

Inne regionalne wersje

W Lacjum i Umbrii ciastka te nazywane są tozzetti i są przygotowywane zwykle z orzechów laskowych zamiast migdałów. W prowincji Siena i w Romanii – scroccadenti.

Uwagi

  1. ↑ lp cantuccio
  2. ↑ lp cantuccino, zdrobnienie od cantuccio
  3. ↑ lp biscotto di Prato

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Cantuccini Toscani PGI. Fondazione Qualivita (qualigeo.eu). [dostęp 2023-06-15]. (wł. • ang.).
  2. 1 2 3 4 The Key to Cantucci. Eataly Net USA LLC (eataly.com). [dostęp 2023-01-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-24)]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 Margo Schachter: Biscotti di Prato: non chiamateli cantucci!. La Cucina Italiana (lacucinaitaliana.it), 2021-11-14. [dostęp 2023-06-15]. (wł.).
  4. ↑ Chi siamo. Biscottificio Antonio Mattei (antoniomattei.it). [dostęp 2023-06-15]. (wł.).
  5. ↑ Alessandro Diegoli: Che differenza c’è tra cantucci e tozzetti?. Artigiano in Fiera (magazine.artigianoinfiera.it), 2016-04-17. [dostęp 2023-06-15]. (wł.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.