zepsucie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rozkład moralności
- (1.2) spowodowanie uszkodzenia, zmiany na gorsze, wadliwe
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) demoralizacja, rozwiązłość, wypaczenie, zgorszenie, zło
- (1.2) dewastacja, pogorszenie, popsucie, zdewastowanie, zniszczenie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) korupcja
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. zepsuć dk.
- przym. zepsuty, nadpsuty
- rzecz. psujon mzw/mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) depravity
- francuski: (1.1) dépravation ż
- hiszpański: (1.2) deterioro m
- łaciński: (1.2) vitiatio ż
- niemiecki: (1.1) Sittenverfall m
- włoski: (1.1) corruzione ż; (1.2) guasto m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.