wadliwy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vaˈdlʲivɨ], AS: [vadlʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający wady, usterki, defekty, braki lub błędy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wadliwy wadliwa wadliwe wadliwi wadliwe dopełniacz wadliwego wadliwej wadliwego wadliwych celownik wadliwemu wadliwej wadliwemu wadliwym biernik wadliwego wadliwy wadliwą wadliwe wadliwych wadliwe narzędnik wadliwym wadliwą wadliwym wadliwymi miejscownik wadliwym wadliwej wadliwym wadliwych wołacz wadliwy wadliwa wadliwe wadliwi wadliwe - przykłady:
- (1.1) Poprzez pełne namaszczenia i wadliwych akcentów dukanie szefa słyszeliśmy odgłosy trwającej nadal walki[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wadliwy egzemplarz / towar • wadliwa konstrukcja • wadliwa postawa • wadliwa wymowa
- synonimy:
- (1.1) felerny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wada ż, wadliwość ż
- przysł. wadliwie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) faulty
- hiszpański: (1.1) defectuoso, deficiente
- jidysz: (1.1) קאַליע (kalje)
- łaciński: (1.1) vitiosus
- słowacki: (1.1) chybný
- włoski: (1.1) diffettoso, vizioso
- źródła:
- ↑ Jan Józef Szczepański, Polska jesień, 1955, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.