wydobywać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌvɨdɔˈbɨvaʨ̑], AS: [vydobyvać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) górn. wydostawać surowce naturalne spod ziemi na powierzchnię
(1.2) wyciągać coś na wierzch z ukrycia, wydostawać
(1.3) z trudem uzyskiwać od kogoś jakąś informację
(1.4) powodować powstawanie dźwięków
(1.5) przen. uwypuklać, czynić wyraźniejszym, wyrazistszym
(1.6) sprawić, że ktoś znajduje się w lepszej sytuacji, pozbywa się jakichś problemów

czasownik zwrotny wydobywać się

(2.1) o gazie, dymie itp.: wydostawać się, wydzielać się
(2.2) o dźwięku: być słyszalnym
(2.3) z trudem wydostawać się z jakiegoś miejsca
(2.4) uwalniać się od problemów, znaleźć się w lepszej sytuacji
odmiana:
(1) koniugacja I
(2) koniugacja I
przykłady:
(1.2) Major Urbanik z pomocą ojca i Józefa dokonuje obrotu i wydobywa zmordowanego, półżywego źrebaczka[1].
(2.1) Powoli światło wydobywało poprzeczkę łączącą nogi stołu, zydle, krzesło[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) eksploatować, wykopywać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wydobycie dk., wydobywanie ndk.
czas. wydobyć dk.
przym. wydobywczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Danuta Koral, Wydziedziczeni, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Czesław Miłosz, Dolina Issy, 1955, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.