major (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmajɔr], AS: [mai ̯or]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) wojsk. stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana; zob. też major w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik major majorzy / majorowie dopełniacz majora majorów celownik majorowi majorom biernik majora majorów narzędnik majorem majorami miejscownik majorze majorach wołacz majorze majorzy / majorowie depr. M. i W. lm: (te) majory - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skr. mjr
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) major
- arabski: (1.1) رائد
- białoruski: (1.1) маёр m
- bułgarski: (1.1) майор m
- duński: (1.1) major w
- esperanto: (1.1) majoro
- francuski: (1.1) commandant m
- hiszpański: (1.1) comandante m
- japoński: (1.1) 少佐 (しょうさ)
- kornijski: (1.1) ughgapten m
- litewski: (1.1) majoras m
- nowogrecki: (1.1) ταγματάρχης m i ż, επισμηναγός m
- ormiański: (1.1) քաղաքապետ
- rosyjski: (1.1) майор m
- ukraiński: (1.1) майор m
- włoski: (1.1) maggiore
- źródła:
major (język angielski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˈmeɪ.dʒ.ə(ɹ)/, SAMPA: /"meIdZ.@(r\)/
- amer. IPA: /ˈmeɪdʒɚ/, SAMPA: /"meIdZ@`/
- wymowa amerykańska
- wymowa australijska
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) wojsk. major
- (1.2) amer. specjalizacja, przedmiot kierunkowy na uczelni
przymiotnik
czasownik nieprzechodni
- (3.1) robić specjalizację, specjalizować się
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- (3.1) to major in sth
- kolokacje:
- (2.3) in F major → w tonacji F-dur
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. majority
- przysł. majorly
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. major, maioratus
- uwagi:
- źródła:
major (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) wojsk. major
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik major majoři dopełniacz majora majorů celownik majorovi / majoru majorům biernik majora majory wołacz majore majoři miejscownik majorovi / majoru majorech narzędnik majorem majory - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
major (język szwedzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) major
- odmiana:
- (1.1) en major, majoren, majorer, majorerna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
major (język węgierski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.