wolumin (język polski)

woluminy (1.1)
wymowa:
IPA: [vɔˈlũmʲĩn], AS: [volũmʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pojedynczy egzemplarz książki
(1.2) inform. wydzielona część w pamięci komputera, w której przechowywane informacje[1]zob. też Wolumin (informatyka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Biblioteka wyprzedaje stare książki po dwa złote za wolumin.
(1.2) W trybie tym można połączyć w jeden logiczny wolumin kilka różnych dysków. Umożliwi to uzyskanie sporej pojemności przy wykorzystaniu kilku starych dysków, co stanowi atrakcyjne rozwiązanie zwłaszcza w przypadku serwera "budynkowego"[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) cenny / bezcenny / stary / nowy wolumin • zbiór / biblioteka woluminów
synonimy:
(1.1) vol.[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. volūmen
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wolumin” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wolumin” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Marek Kowalski, Wykorzystać staruszka, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.