bezcenny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ], AS: [bescẽ•ny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• gemin.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający ogromną wartość[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bezcenny bezcenna bezcenne bezcenni bezcenne dopełniacz bezcennego bezcennej bezcennego bezcennych celownik bezcennemu bezcennej bezcennemu bezcennym biernik bezcennego bezcenny bezcenną bezcenne bezcennych bezcenne narzędnik bezcennym bezcenną bezcennym bezcennymi miejscownik bezcennym bezcennej bezcennym bezcennych wołacz bezcenny bezcenna bezcenne bezcenni bezcenne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bezcenny skarb • bezcenna pamiątka • bezcenne dzieło sztuki
- synonimy:
- (1.1) drogocenny
- antonimy:
- (1.1) bezwartościowy
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cena ż, bezcennność ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) priceless, invaluable
- białoruski: (1.1) бясцэнны, неацэнны
- bułgarski: (1.1) безценен
- duński: (1.1) ubetalelig, uvurdelig
- gudźarati: (1.1) અમૂલ્ય (amūlya)
- jidysz: (1.1) אָן אַ שאַץ (on a szac)
- niemiecki: (1.1) wertvoll, kostbar
- rosyjski: (1.1) бесценный
- ukraiński: (1.1) безцінний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.