widoczność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vʲiˈdɔʧ̑nɔɕʨ̑], AS: [vʹidočność], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) możliwość widzenia w danej przestrzeni lub w danych warunkach
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik widoczność dopełniacz widoczności celownik widoczności biernik widoczność narzędnik widocznością miejscownik widoczności wołacz widoczności - przykłady:
- (1.1) Mgła ogranicza widoczność.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) doskonała / dobra / słaba / ograniczona / zła widoczność
- synonimy:
- (1.1) widzialność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. widok m, widoczek m
- przym. widoczny, widokowy, niewidoczny
- przysł. widocznie
- czas. widać, widzieć
- partyk. widocznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) бачнасць ż
- bułgarski: (1.1) видимост ż
- esperanto: (1.1) videbleco
- hiszpański: (1.1) visibilidad ż
- kataloński: (1.1) visibilitat ż
- nowogrecki: (1.1) ορατότητα ż
- rosyjski: (1.1) видимость ż
- ukraiński: (1.1) ви́димість
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.