władczyni (język polski)
.jpg.webp)
władczyni (1.1)
- wymowa:
- IPA: [vwaṭˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS: [vu̯aṭčỹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) polit. kobieta władająca (rządząca) w kraju o ustroju innym niż republika
- (1.2) przen. kobieta sprawująca gdzieś jakąś władzę
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik władczyni władczynie dopełniacz władczyni władczyń celownik władczyni władczyniom biernik władczynię władczynie narzędnik władczynią władczyniami miejscownik władczyni władczyniach wołacz władczyni władczynie - przykłady:
- (1.1) Elżbieta II przez ponad siedemdziesiąt lat była władczynią swego narodu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) cesarzowa, caryca, królowa
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. władztwo n, władczość ż, władza ż, władze nmos
- forma męska władca mos
- czas. władać ndk.
- przym. władczy
- przysł. władczo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. władca + -yni
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: władca
- arabski: (1.1) ملكة ż
- czeski: (1.1) vladařka ż
- duński: (1.1) herskerinde w
- słowacki: (1.1) vladárka ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.