wędrowny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɛ̃nˈdrɔvnɨ], AS: [vẽndrovny], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wędrowny wędrowna wędrowne wędrowni wędrowne dopełniacz wędrownego wędrownej wędrownego wędrownych celownik wędrownemu wędrownej wędrownemu wędrownym biernik wędrownego wędrowny wędrowną wędrowne wędrownych wędrowne narzędnik wędrownym wędrowną wędrownym wędrownymi miejscownik wędrownym wędrownej wędrownym wędrownych wołacz wędrowny wędrowna wędrowne wędrowni wędrowne - przykłady:
- (1.1) W lipcu harcerze wyruszyli na obóz wędrowny.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) cyrk/obóz/teatr wędrowny • trupa wędrowna • wędrowny grajek • ptaki/ryby wędrowne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wędrówka ż, wędrowanie n, wędrowiec m, wędrownik m, wędrowniczek m, wędrowniczka ż
- czas. wędrować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) o zwierzęciu: migratory, o plemieniu: nomadic, o sprzedawcy, agencie: itinerant, o wykładowcy: peripatetic; o cyrku, przedstawieniu: bryt. travelling, amer. traveling
- białoruski: (1.1) вандроўны
- duński: (1.1) vandrende
- esperanto: (1.1) vaga, vagema
- hiszpański: (1.1) ambulante, errante, errante
- nowogrecki: (1.1) πλανόδιος, περιπλανώμενος
- rosyjski: (1.1) стра́нствующий, кочево́й
- szwedzki: (1.1) kringresande
- włoski: (1.1) itinerante, vagabondo, viandante
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.