wędrownik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) książk. wędrowiec
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wędrownik wędrownicy dopełniacz wędrownika wędrowników celownik wędrownikowi wędrownikom biernik wędrownika wędrowników narzędnik wędrownikiem wędrownikami miejscownik wędrowniku wędrownikach wołacz wędrowniku wędrownicy - przykłady:
- (1.1) Wielu wędrowników tutaj nie zagląda, bo odstrasza ich ta knieja.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wagabunda, wędrowiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wędrowanie n, wędrowiec mos, wędrowniczek m, wędrowniczka ż, wędrówka ż, zawędrowanie n
- czas. wędrować ndk., zawędrować dk., zawędrowywać ndk.
- przym. wędrowny, wędrowniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wędrować + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wędrowiec
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.