vrch

vrch (język czeski)

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) góra, szczyt (większe, wybitne wzniesienie); (1.2) teren, stok wznoszący się do góry; (1.3) mnóstwo, sterta czegoś; (1.4) w lm vrchy: górskie osiedle, górska osada^[1]; (1.5) góra (górna, najwyżej położona część czegoś); (1.6) wierzch (górna powierzchnia czegoś); (1.7) pot. góra (górny element czegoś składającego się z dwóch części )
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:: (1.1) vysoký vrch • strmý / príkry / neprístupný vrch • pásmo / reťaz vrchov • vystupovať na vrch • zostupovať z vrchu; (1.2) ísť / kráčať hore vrchom; (1.4) obyvateľ vrchov • bývať / osadiť sa na vrchoch; (1.5) vyjsť / vystúpiť na samý vrch • vrch vysokého múru; (1.6) vrch torty; (1.7) vrch šiat
synonimy:: (1.3) kopa, hromada
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:: rzecz. vrchár m, vrchárka ż; przym. vrchový, vrchný, vrchársky
związki frazeologiczne:: mať vrch
etymologia:
uwagi:
źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.