vermessen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [fɛɐ̯ˈmɛsən]

​

znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) mierzyć, wymierzać, wymierzyć, dokonywać pomiaru, dokonać pomiaru

(1.2) źle pomierzyć

(1.3) ośmielać (się), ośmielić (się), śmieć, mieć czelność

przymiotnik

(2.1) zbyt śmiały, nieskromny, zuchwały

odmiana:

(1.1-3)^[1] vermessen (vermisst), vermaß, vermessen (haben)

(2.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der vermessene ein vermessener vermessener	die vermessene eine vermessene vermessene	das vermessene ein vermessenes vermessenes	die vermessenen vermessenen vermessene
Gen.	słaba mieszana mocna	des vermessenen eines vermessenen vermessenen	der vermessenen einer vermessenen vermessener	des vermessenen eines vermessenen vermessenen	der vermessenen vermessenen vermessener
Dat.	słaba mieszana mocna	dem vermessenen einem vermessenen vermessenem	der vermessenen einer vermessenen vermessener	dem vermessenen einem vermessenen vermessenem	den vermessenen vermessenen vermessenen
Akk.	słaba mieszana mocna	den vermessenen einen vermessenen vermessenen	die vermessene eine vermessene vermessene	das vermessene ein vermessenes vermessenes	die vermessenen vermessenen vermessene

przykłady:

składnia:

(1.2-3) sich vermessen

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Vermessen n, Vermessung ż, Vermessenheit ż, Vermesser m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: messen • abmessen • anmessen • aufmessen • ausmessen • beimessen • bemessen • durchmessen • einmessen • ermessen • nachmessen • vermessen • zumessen

źródła: