czelność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pejor. bycie nadmiernie zuchwałym, odważyć się na coś wbrew przyjętym konwenansom
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Po tym, co zrobił, ma jeszcze czelność uważać siebie za naszego przyjaciela.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mieć czelność
- synonimy:
- (1.1) bezczelność, tupet, zuchwałość, rzad. śmiałość
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) śmiałość
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. czelny
- rzecz. czółko n, czoło n, czołówka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) audacity, temerity
- francuski: (1.1) culot m
- hiszpański: (1.1) descaro m, jeta ż
- niemiecki: (1.1) Dreistigkeit ż, Frechheit ż
- nowogrecki: (1.1) θάρρος n
- włoski: (1.1) sfacciataggine ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.