utlenialność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odprzym. cecha tego, co jest utlenialne
- (1.2) ekol. ilość tlenu potrzebna do utlenienia substancji organicznych zawartych w wodzie[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik utlenialność utlenialności dopełniacz utlenialności utlenialności celownik utlenialności utlenialnościom biernik utlenialność utlenialności narzędnik utlenialnością utlenialnościami miejscownik utlenialności utlenialnościach wołacz utlenialności utlenialności - przykłady:
- składnia:
- (1.1-2) utlenialność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. utleniacz m, utlenianie n, utlenienie n
- czas. utleniać ndk., utlenić dk.
- przym. utlenialny, utleniony
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. utlenialny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Ewa Pyłka-Gutowska, Ekologia z ochroną środowiska, Wydawnictwo Oświata, Warszawa 1999, ISBN 83-85394-65-6, s. 123.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.