unrichtig (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈʊnˌʁɪçtɪç]

​ ​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rzad. nieprawidłowy, niepoprawny

w funkcji przysłówka^[1]

(2.1) rzad. nieprawidłowo, niepoprawnie

odmiana:

(1-2)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der unrichtige ein unrichtiger unrichtiger	die unrichtige eine unrichtige unrichtige	das unrichtige ein unrichtiges unrichtiges	die unrichtigen unrichtigen unrichtige
Gen.	słaba mieszana mocna	des unrichtigen eines unrichtigen unrichtigen	der unrichtigen einer unrichtigen unrichtiger	des unrichtigen eines unrichtigen unrichtigen	der unrichtigen unrichtigen unrichtiger
Dat.	słaba mieszana mocna	dem unrichtigen einem unrichtigen unrichtigem	der unrichtigen einer unrichtigen unrichtiger	dem unrichtigen einem unrichtigen unrichtigem	den unrichtigen unrichtigen unrichtigen
Akk.	słaba mieszana mocna	den unrichtigen einen unrichtigen unrichtigen	die unrichtige eine unrichtige unrichtige	das unrichtige ein unrichtiges unrichtiges	die unrichtigen unrichtigen unrichtige
nie stopniuje się

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Unrichtigkeit ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: