uczynek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [uˈʧ̑ɨ̃nɛk], AS: [učỹnek], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik uczynek uczynki dopełniacz uczynku uczynków celownik uczynkowi uczynkom biernik uczynek uczynki narzędnik uczynkiem uczynkami miejscownik uczynku uczynkach wołacz uczynku uczynki - przykłady:
- (1.1) To był dobry uczynek.
- (1.1) On zbada uczynki wasze i zamysły wasze rozsądzi[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dobry / zły uczynek
- synonimy:
- (1.1) czyn, postępek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. uczynienie n, uczynność ż
- czas. uczynić dk., czynić ndk.
- związki frazeologiczne:
- schwytać na gorącym uczynku / złapać na gorącym uczynku / przyłapać na gorącym uczynku
- etymologia:
- pol. uczynić + -ek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deed
- islandzki: (1.1) gjörningur m, gerð ż
- japoński: (1.1) 行為(こうい)
- niderlandzki: (1.1) daad ż
- niemiecki: (1.1) Tat ż
- rosyjski: (1.1) посту́пок m
- sanskryt: (1.1) कर्म
- szwedzki: (1.1) gärning w
- ukraiński: (1.1) вчинок m
- włoski: (1.1) azione ż, opera ż, atto m
- źródła:
- ↑ Księga Mądrości 6,3, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Stanisław Papier).
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.