twierdza (język polski)
twierdza (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈtfʲjɛrʣ̑a], AS: [tfʹi ̯erʒa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) archit. wojsk. rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość; zob. też twierdza w Wikipedii
- (1.2) ciężkie więzienie położone w obrębie fortyfikacji
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik twierdza twierdze dopełniacz twierdzy twierdz celownik twierdzy twierdzom biernik twierdzę twierdze narzędnik twierdzą twierdzami miejscownik twierdzy twierdzach wołacz twierdzo twierdze - przykłady:
- (1.1) Oblężenie twierdzy trwało wiele miesięcy.
- (1.2) Skazano go na dwa lata twierdzy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) warowna twierdza • oblężenie twierdzy
- synonimy:
- (1.1) forteca, warownia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. utwierdzenie n
- związki frazeologiczne:
- syndrom oblężonej twierdzy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fortress, stronghold
- arabski: (1.1) معقل, قلعة
- białoruski: (1.1) крэпасць ż; (1.2) крэпасць ż
- bułgarski: (1.1) крепост ż
- duński: (1.1) borg w
- esperanto: (1.1) fortikaĵo, fortreso
- fiński: (1.1) linnake
- francuski: (1.1) bastion m, forteresse ż
- gudźarati: (1.1) કિલ્લો m (killō)
- hiszpański: (1.1) fortaleza ż, bastión m, fuerte m
- japoński: (1.1) 要塞(ようさい)
- kazachski: (1.1) қамал, қорған
- litewski: (1.1) tvirtovė ż
- łotewski: (1.1) cietoksnis m
- niderlandzki: (1.1) vesting ż
- niemiecki: (1.1) Festung ż
- rosyjski: (1.1) крепость ż, przest. твердыня ż; (1.2) темница ż
- sanskryt: (1.1) पुर् ż
- słowacki: (1.1) tvrdza ż
- szwedzki: (1.1) fäste n, fästning w
- węgierski: (1.1) vár
- włoski: (1.1) fortezza ż, roccaforte ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.