tuzin (język polski)
tuzin (1.1) jaj
- wymowa:
- IPA: [ˈtuʑĩn], AS: [tuźĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jedn. miar. 12 sztuk
- (1.2) przen. duża ilość czegoś
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tuzin tuziny dopełniacz tuzina tuzinów celownik tuzinowi tuzinom biernik tuzin tuziny narzędnik tuzinem tuzinami miejscownik tuzinie tuzinach wołacz tuzinie tuziny - przykłady:
- (1.1) Marek kupił tuzin jajek.
- (1.2) Sprawdziłem już z tuzin koszul i żadna nie była z czystej bawełny.
- (1.2) Gdybym była młodsza, miałabym tuziny facetów.
- składnia:
- (1.1) tuzin + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dwanaście
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tuzinkowość ż
- przym. tuzinkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. duodecim
- uwagi:
- por. gros, kopa, mendel
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dozen
- arabski: (1.1) دزينة ż
- baskijski: (1.1) dozena
- chiński standardowy: (1.1) 打 (dá)
- czeski: tucet m
- dolnołużycki: (1.1) dwanastk m, ducent m
- duński: (1.1) dusin n
- esperanto: (1.1) dekduo
- fiński: (1.1) tusina
- francuski: (1.1) douzaine ż
- górnołużycki: (1.1) ducent m, dwanatk m
- hiszpański: (1.1) docena ż
- jidysz: (1.1) טוץ m (tuc)
- niemiecki: (1.1) Dutzend n
- nowogrecki: (1.1) ντουζίνα ż, δωδεκάδα ż
- romansz: (1.1) dunsaina ż
- rosyjski: (1.1) дюжина ż
- słoweński: (1.1) ducat
- szwedzki: (1.1) dussin n
- ukraiński: (1.1) дюжина ż, тузінь m
- węgierski: (1.1) tucat
- wilamowski: (1.1) tucyt n, dücyt n
- włoski: (1.1) dozzina
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.