mendel (język polski)
.jpg.webp)
mendel (1.2) orkiszu
- wymowa:
- IPA: [ˈmɛ̃ndɛl], AS: [mẽndel], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przest. jednostka miary: 15 sztuk czegoś; zob. też mendel w Wikipedii
- (1.2) przest. roln. kupka składająca się z piętnastu (czasem dwunastu lub dziesięciu) snopów zboża; zob. też mendel w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mendel mendle dopełniacz mendla mendli celownik mendlowi mendlom biernik mendel mendle narzędnik mendlem mendlami miejscownik mendlu mendlach wołacz mendlu mendle - przykłady:
- (1.2) Wychodził na wzgórza przede dniem, schodził późno w nocy i żął, snopki wiązał, mendle układał a rozmyślał…[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mendel jajek
- (1.2) mendel pszenicy / żyta
- synonimy:
- (1.2) reg. śl. mondel
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Mandel < łac. mandala
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.