tułackość (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. cecha tego, co tułacze; tułacki charakter czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tułackość tułackości dopełniacz tułackości tułackości celownik tułackości tułackościom biernik tułackość tułackości narzędnik tułackością tułackościami miejscownik tułackości tułackościach wołacz tułackości tułackości - przykłady:
- (1.1) Krytyków zaskoczyła swoista tułackość jego opowiadań.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tułactwo n, tułacz mos, tułaczka ż, tułak mos
- czas. tułać ndk., tułać się ndk.
- przym. tułacki, tułaczy
- przysł. tułacko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. tułacki + -ość < pol. tułacz + -ski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.