tułacki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) przest. związany z tułactwem, dotyczący tułactwa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik tułacki tułacka tułackie tułaccy tułackie dopełniacz tułackiego tułackiej tułackiego tułackich celownik tułackiemu tułackiej tułackiemu tułackim biernik tułackiego tułacki tułacką tułackie tułackich tułackie narzędnik tułackim tułacką tułackim tułackimi miejscownik tułackim tułackiej tułackim tułackich wołacz tułacki tułacka tułackie tułaccy tułackie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Wiódł spokojnie swój tułacki żywot.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) tułaczy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tułackość ż, tułactwo n, tułacz mos, tułaczka ż, tułak mos
- czas. tułać ndk., tułać się ndk.
- przym. tułaczy
- przysł. tułacko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. tułacz + -ski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.