zaskoczyć (język polski)

wymowa:
IPA: [zaˈskɔʧ̑ɨʨ̑], AS: [zaskočyć]
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. zaskakiwać)

(1.1) aspekt dokonany od: zaskakiwać
odmiana:
(1.1) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Kundel milczał, jakby zaskoczony i zmieszany zupełnie po ludzku[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaskoczenie n
przym. zaskakujący, zaskoczony
związki frazeologiczne:
zima zaskoczyła drogowców
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zaskakiwać
źródła:
  1. Maria Borowa, Dominika znaczy niedziela, 1988, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.