trzeźwo (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) nie będąc pod wpływem alkoholu

(1.2) przen. mając jasny umysł, myśląc z rozsądkiem

odmiana:

(1.1-2) nieodm.

przykłady:

(1.2) Od sędziego wymaga się czterech rzeczy: aby słuchał grzecznie, odpowiadał mądrze, rozważał sprawę trzeźwo i decydował bezstronnie.^[1]

składnia:

kolokacje:

(1.1) na trzeźwo

(1.2) trzeźwo myślący

synonimy:

(1.2) rzeczowo, rozsądnie, rozumnie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. trzeźwość ż, trzeźwienie n, wytrzeźwienie n, wytrzeźwiałka ż

czas. trzeźwieć ndk., wytrzeźwieć dk.

przym. trzeźwy, trzeźwiutki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) soberly
• białoruski: (1.1) цвяроза; (1.2) цвяроза
• chorwacki: (1.1) trijezno; (1.2) trijezno
• jidysz: (1.2) קלאָר (klor)
• kaszubski: (1.1) trzezwò
• niemiecki: (1.1) nüchtern
• rosyjski: (1.1) трезво; (1.2) трезво
• ukraiński: (1.1) тверезо; (1.2) тверезо

źródła: