trzeźwość (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niezmroczenie alkoholem
(1.2) cecha tego, co jest trzeźwe, rozsądne, rzeczowe; cecha tego, kto jest trzeźwy, rozsądny, rzeczowy
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wytrzeźwienie n, otrzeźwienie n
czas. trzeźwieć ndk., wytrzeźwieć dk.
przym. trzeźwy
przysł. trzeźwo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.