toluen (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik; zob. też toluen w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Komponenty […] stały sobie w cysternach na bocznicy kolejowej, co najwyżej dolewano do nich toluen, by podnieść liczbę oktanową[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fenylometan, metylobenzen, toluol
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. toluenowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. toluène, od franc. tolu, od nazwy kolumbijskiej miejscowości Tolú, gdzie otrzymywano balsam z woniawca balsamowego używany do produkcji toluenu
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) toluene
  • białoruski: (1.1) талуо́л m
  • czeski: (1.1) toluen m
  • francuski: (1.1) toluène m
  • hiszpański: (1.1) tolueno m
  • niemiecki: (1.1) Toluol n
  • portugalski: (1.1) tolueno m
  • rosyjski: (1.1) толуо́л m
  • słowacki: (1.1) toluén m
  • ukraiński: (1.1) толуо́л m
źródła:
  1. Udawane paliwo, „Trybuna Śląska”, 2003-01-17, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.