łatwopalny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌwatfɔˈpalnɨ], AS: [u̯atfopalny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wykazujący możliwość łatwego zapalenia się[1]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik łatwopalny łatwopalna łatwopalne łatwopalni łatwopalne dopełniacz łatwopalnego łatwopalnej łatwopalnego łatwopalnych celownik łatwopalnemu łatwopalnej łatwopalnemu łatwopalnym biernik łatwopalnego łatwopalny łatwopalną łatwopalne łatwopalnych łatwopalne narzędnik łatwopalnym łatwopalną łatwopalnym łatwopalnymi miejscownik łatwopalnym łatwopalnej łatwopalnym łatwopalnych wołacz łatwopalny łatwopalna łatwopalne łatwopalni łatwopalne - przykłady:
- (1.1) - Niech Archanioł uważa, żeby się od miecza szafa nie zajęła, bo jest łatwopalna - powiadam, próbując obrócić to w żart[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) palny, zapalny
- antonimy:
- (1.1) trudnopalny, niepalny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. łatwopalność ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) flammable, inflammable
- baskijski: (1.1) sukoi, errekor
- białoruski: (1.1) лёгкаўзгаральны
- duński: (1.1) letantændelig, brandfarlig
- esperanto: (1.1) brulema, flamema, flamiĝema
- hiszpański: (1.1) inflamable
- niemiecki: (1.1) leicht entzündlich
- nowogrecki: (1.1) εύφλεκτος, ταχυκαής
- osmański: (1.1) coś łatwopalnego آتش (âteş)
- rosyjski: (1.1) легковоспламеняемый, легковоспламеняющийся
- ukraiński: (1.1) легкозаймистий
- źródła:
- ↑ Hasło „łatwopalny” w: SJP.pl.
- ↑ Sławomir Mrożek, Opowiadania i donosy 1980-1989, 1989, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.