teniĝi (esperanto)

morfologia:

ten•iĝ•i

wymowa:

znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) trzymać się (chwytać się kogoś lub czegoś, opierać się na czymś)

(1.2) trzymać się, utrzymać się (w przenośni; żyć, trwać, nie upadać, ocaleć, zachować się)

odmiana:

(1.1-2)

 

tempo	vortformo	aktiva participo	pasiva participo
nuna	teniĝas	teniĝanta	teniĝata
pasinta	teniĝis	teniĝinta	teniĝita
venonta	teniĝos	teniĝonta	teniĝota
kondicionalo	teniĝus
imperativo	teniĝu

przykłady:

(1.1) La timemaj infanoj teniĝas al la patrino kaj mallaŭte demandas: Ĉu li ne estas arestanto, panjo?^[1] → Lękliwe dzieci trzymają się matki i pytają cicho: Czy on nie jest aresztowany, mamo?

(1.1) Sed ŝi havis la nevideblan fadenon, je kiu ŝi povis teniĝi^[2]. → Lecz miała niewidzialną nić, za pomocą której mogła trzymać się.

(1.2) Mi preskaŭ ekploris, sed teniĝis^[3]. → Prawie zapłakałem, ale trzymałem się.

(1.2) Ĉiam kiam ne pluvis, ŝi petis lin, ke li portu ŝin eksteren, ĉar ŝi jam ne povis teniĝi sur propraj piedoj^[4]. → Zawsze kiedy deszcz nie padał, prosiła go by wynosił ją na zewnątrz, gdyż już nie mogła utrzymać się na własnych nogach.

składnia:

kolokacje:

(1.1) teniĝi sur la branĉo → trzymać się gałęzi

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. teniĝo

czas. teni, kunteniĝi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: