strzecha (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈsṭʃɛxa], AS: [sṭšeχa], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pokrycie dachu wykonane ze słomy lub trzciny; zob. też strzecha w Wikipedii
- (1.2) przen. bujne, zmierzwione włosy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik strzecha strzechy dopełniacz strzechy strzech celownik strzesze strzechom biernik strzechę strzechy narzędnik strzechą strzechami miejscownik strzesze strzechach wołacz strzecho strzechy - przykłady:
- (1.1) Strzechę wykonywano dawniej ze słomy żytniej.
- (1.1) Moją rzeczą jest podtrzymywać ogień oraz utykać gęsto strzechę, by nie przemokła od deszczu, i mocno, by wiatr nie poniósł jej na drzewa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) chata / dom kryty strzechą • pokryć coś strzechą
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. strześniak m, strzeszak m, strzecharz m
- związki frazeologiczne:
- trafić pod strzechy • zbłądzić pod strzechy
- etymologia:
- prasł. *strěcha
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thatch; (1.2) thatch
- białoruski: (1.1) страха ż
- tuvalu: (1.1) lau
- ukraiński: (1.1) стріха ż; (1.2) стріха ż
- węgierski: (1.1) szalmatető
- źródła:
- ↑ W. B. Yeats, Śródwiośnie, tł. Józef Birkenmajer
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.