slawizacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌslavʲiˈzaʦ̑ʲja], AS: [slavʹizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) poddawanie czegoś wpływom słowiańskim, proces przyswajania lub narzucania kultury słowiańskiej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik slawizacja dopełniacz slawizacji celownik slawizacji biernik slawizację narzędnik slawizacją miejscownik slawizacji wołacz slawizacjo - przykłady:
- (1.1) […] u źródeł państwowości litewskiej nie leżał konflikt etniczny, ale kontakty plemion bałtyckich i słowiańskich, których efektem była slawizacja elit litewskich w epoce średniowiecza.[1]
- (1.1) Trudno powiedzieć coś bliższego o pokrewieństwie słowiańskiego z językami zamieszkujących te tereny Wenetów, mimo, że ludność ta, obok Bałtów, weszła w skład biologicznego trzonu późniejszych Słowian. Slawizacja była tak gruntowna, że mowa ich w pierwotnej formie nigdzie się nie zachowała.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. slawizm mrz, slawistyka ż, slawista m, slawistka ż, slawizowanie n, zeslawizowanie n
- czas. slawizować ndk., zeslawizować dk.
- przym. slawistyczny, slawizacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Slavization
- nowogrecki: (1.1) εκσλαβισμός m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.