Bałt (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bawt], AS: [bau̯t]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) etn. członek narodu lub dawnego plemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich; zob. też Bałtowie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Bałt Bałtowie dopełniacz Bałta Bałtów celownik Bałtowi Bałtom biernik Bałta Bałtów narzędnik Bałtem Bałtami miejscownik Bałcie Bałtach wołacz Bałcie Bałtowie - przykłady:
- (1.1) Bałtowie zamieszkują tereny nad wschodnim wybrzeżem Bałtyku.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Europejczyk
- hiponimy:
- (1.1) Litwin, Łotysz, Bart, Galind, Jaćwing, Kur, Łatgal, Prus, Żmudzin, Zemgal
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bałtyk m, Bałtyka ż
- forma żeńska Bałtyjka ż
- przym. bałtyjski, bałtycki, nadbałtycki
- tem. słow. bałto-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Balt
- hiszpański: (1.1) balto m
- interlingua: (1.1) balto
- niemiecki: (1.1) Balte m
- nowopruski: (1.1) balts m
- rosyjski: (1.1) балт m
- szwedzki: (1.1) balt w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.