singel (język polski)

singel (2.3)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. bezżenny mężczyzna

(1.2) pot. osoba samotna

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) sport. gra pojedyncza w tenisie lub badmintonie

(2.2) karc. jedyna karta w jakimś kolorze

(2.3) muz. krótkie wydawnictwo muzyczne zawierające jeden lub więcej utworów zazwyczaj zapowiadające i promujące album; zob. też singel (wydawnictwo muzyczne) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	singel	single
dopełniacz	singla	singli
celownik	singlowi	singlom
biernik	singla	singli
narzędnik	singlem	singlami
miejscownik	singlu	singlach
wołacz	singlu	single

(2.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	singel	single
dopełniacz	singla	singlów / singli
celownik	singlowi	singlom
biernik	singla	single
narzędnik	singlem	singlami
miejscownik	singlu	singlach
wołacz	singlu	single

przykłady:

(1.2) Comiesięczne spotkanie dla singli zostało przełożone na przyszłą niedzielę.

(2.1) Tenisista był mistrzem świata w singlu i deblu w 1989 roku.

(2.2) Przy trzech kartach w kolorze uzgadnianym liczy się 1 punkt za dubleton, 2 punkty za singla i 3 punkty za renons w każdym z pozostałych kolorów^[1].

(2.3) Piosenka wydana została na singlu w 2005 roku.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) mężczyzna

(1.2) osoba

(2.1) gra

(2.2) karta

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. single

uwagi:

(1.1-2) (2.3) inna pisownia singiel

tłumaczenia:

• angielski: (2.3) singel
• czeski: (2.3) singl m
• niemiecki: (2.3) Single ż
• włoski: (2.3) singolo m

źródła: