scivoli (esperanto)

morfologia:

sci•vol•i

wymowa:

znaczenia:

czasownik

(1.1) być ciekawym

odmiana:

(1.1)

 

tempo	vortformo	aktiva participo	pasiva participo
nuna	scivolas	scivolanta	scivolata
pasinta	scivolis	scivolinta	scivolita
venonta	scivolos	scivolonta	scivolota
kondicionalo	scivolus
imperativo	scivolu

przykłady:

(1.1) Vi divenis, ke mi scivolis pri vi, sinjoro, kiam vi rimarkis mian surpriziĝon, sed, konigante vin al mi, vi ne sukcesis dispeli mian perplekson^[1]. → Domyśliłeś się, że byłem ciekawy ciebie, panie, kiedy zauważyłeś moje zaskoczenie, lecz przedstawiając się mnie, nie zdołałeś rozproszyć mojego zakłopotania.

(1.1) Ŝi ripetis plurfoje tiun vortoasocion kun la mieno de frandema knabineto ĝuanta bombonon. “Kiu edukis vin? Kie?” la detektivo scivolis^[2]. → Powtarzała wiele razy ten frazeologizm z miną łakomej dziewczynki cieszącej się cukierkiem. Kto wychowywał cię? Gdzie?” ciekawy był detektyw.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. scivolo

przym. scivola

przysł. scivole

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: